Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дыстымі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дыстымі́я
Р. дыстымі́і
Д. дыстымі́і
В. дыстымі́ю
Т. дыстымі́яй
дыстымі́яю
М. дыстымі́і

Крыніцы: piskunou2012.

дыстынкты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыстынкты́ўны дыстынкты́ўная дыстынкты́ўнае дыстынкты́ўныя
Р. дыстынкты́ўнага дыстынкты́ўнай
дыстынкты́ўнае		 дыстынкты́ўнага дыстынкты́ўных
Д. дыстынкты́ўнаму дыстынкты́ўнай дыстынкты́ўнаму дыстынкты́ўным
В. дыстынкты́ўны (неадуш.)
дыстынкты́ўнага (адуш.)		 дыстынкты́ўную дыстынкты́ўнае дыстынкты́ўныя (неадуш.)
дыстынкты́ўных (адуш.)
Т. дыстынкты́ўным дыстынкты́ўнай
дыстынкты́ўнаю		 дыстынкты́ўным дыстынкты́ўнымі
М. дыстынкты́ўным дыстынкты́ўнай дыстынкты́ўным дыстынкты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

дысты́нкцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дысты́нкцыя
Р. дысты́нкцыі
Д. дысты́нкцыі
В. дысты́нкцыю
Т. дысты́нкцыяй
дысты́нкцыяю
М. дысты́нкцыі

Крыніцы: piskunou2012.

ды́стых

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ды́стых ды́стыхі
Р. ды́стыха ды́стыхаў
Д. ды́стыху ды́стыхам
В. ды́стых ды́стыхі
Т. ды́стыхам ды́стыхамі
М. ды́стыху ды́стыхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дысульфа́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дысульфа́н
Р. дысульфа́ну
Д. дысульфа́ну
В. дысульфа́н
Т. дысульфа́нам
М. дысульфа́не

Крыніцы: piskunou2012.

дысульфармі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дысульфармі́н
Р. дысульфармі́ну
Д. дысульфармі́ну
В. дысульфармі́н
Т. дысульфармі́нам
М. дысульфармі́не

Крыніцы: piskunou2012.

дысульфі́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дысульфі́д дысульфі́ды
Р. дысульфі́ду дысульфі́даў
Д. дысульфі́ду дысульфі́дам
В. дысульфі́д дысульфі́ды
Т. дысульфі́дам дысульфі́дамі
М. дысульфі́дзе дысульфі́дах

Крыніцы: piskunou2012.

дысульфі́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дысульфі́дны дысульфі́дная дысульфі́днае дысульфі́дныя
Р. дысульфі́днага дысульфі́днай
дысульфі́днае		 дысульфі́днага дысульфі́дных
Д. дысульфі́днаму дысульфі́днай дысульфі́днаму дысульфі́дным
В. дысульфі́дны (неадуш.)
дысульфі́днага (адуш.)		 дысульфі́дную дысульфі́днае дысульфі́дныя (неадуш.)
дысульфі́дных (адуш.)
Т. дысульфі́дным дысульфі́днай
дысульфі́днаю		 дысульфі́дным дысульфі́днымі
М. дысульфі́дным дысульфі́днай дысульфі́дным дысульфі́дных

Крыніцы: piskunou2012.

дысфа́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дысфа́гія дысфа́гіі
Р. дысфа́гіі дысфа́гій
Д. дысфа́гіі дысфа́гіям
В. дысфа́гію дысфа́гіі
Т. дысфа́гіяй
дысфа́гіяю		 дысфа́гіямі
М. дысфа́гіі дысфа́гіях

Крыніцы: piskunou2012.

дысфазі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дысфазі́я
Р. дысфазі́і
Д. дысфазі́і
В. дысфазі́ю
Т. дысфазі́яй
дысфазі́яю
М. дысфазі́і

Крыніцы: piskunou2012.