уюно́выя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
уюно́выя |
| Р. |
уюно́вых |
| Д. |
уюно́вым |
| В. |
уюно́вых |
| Т. |
уюно́вымі |
| М. |
уюно́вых |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Уюно́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Уюно́ўка |
| Р. |
Уюно́ўкі |
| Д. |
Уюно́ўцы |
| В. |
Уюно́ўку |
| Т. |
Уюно́ўкай Уюно́ўкаю |
| М. |
Уюно́ўцы |
уюрко́выя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
уюрко́выя |
| Р. |
уюрко́вых |
| Д. |
уюрко́вым |
| В. |
уюрко́вых |
| Т. |
уюрко́вымі |
| М. |
уюрко́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уюро́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уюро́к |
уюркі |
| Р. |
уюрка |
уюркоў |
| Д. |
уюрку |
уюркам |
| В. |
уюрка |
уюркоў |
| Т. |
уюрком |
уюркамі |
| М. |
уюрку |
уюрках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ую́тны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| м. |
| Н. |
Ую́тны |
| Р. |
Ую́тнага |
| Д. |
Ую́тнаму |
| В. |
Ую́тны |
| Т. |
Ую́тным |
| М. |
Ую́тным |
ую́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ую́чны |
ую́чная |
ую́чнае |
ую́чныя |
| Р. |
ую́чнага |
ую́чнай ую́чнае |
ую́чнага |
ую́чных |
| Д. |
ую́чнаму |
ую́чнай |
ую́чнаму |
ую́чным |
| В. |
ую́чны (неадуш.) ую́чнага (адуш.) |
ую́чную |
ую́чнае |
ую́чныя (неадуш.) ую́чных (адуш.) |
| Т. |
ую́чным |
ую́чнай ую́чнаю |
ую́чным |
ую́чнымі |
| М. |
ую́чным |
ую́чнай |
ую́чным |
ую́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ую́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ую́чыцца |
ую́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
ую́чыўся |
ую́чыліся |
| ж. |
ую́чылася |
| н. |
ую́чылася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ую́чыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ую́чу |
ую́чым |
| 2-я ас. |
ую́чыш |
ую́чыце |
| 3-я ас. |
ую́чыць |
ую́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
ую́чыў |
ую́чылі |
| ж. |
ую́чыла |
| н. |
ую́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ую́ч |
ую́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ую́чачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.