уюро́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| уюро́к | уюркі | |
| уюрка | уюркоў | |
| уюрку | уюркам | |
| уюрка | уюркоў | |
| уюрком | уюркамі | |
| уюрку | уюрках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)