Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кісцянё́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кісцянё́ўскі	кісцянё́ўская	кісцянё́ўскае	кісцянё́ўскія
Р.	кісцянё́ўскага	кісцянё́ўскай кісцянё́ўскае	кісцянё́ўскага	кісцянё́ўскіх
Д.	кісцянё́ўскаму	кісцянё́ўскай	кісцянё́ўскаму	кісцянё́ўскім
В.	кісцянё́ўскі (неадуш.) кісцянё́ўскага (адуш.)	кісцянё́ўскую	кісцянё́ўскае	кісцянё́ўскія (неадуш.) кісцянё́ўскіх (адуш.)
Т.	кісцянё́ўскім	кісцянё́ўскай кісцянё́ўскаю	кісцянё́ўскім	кісцянё́ўскімі
М.	кісцянё́ўскім	кісцянё́ўскай	кісцянё́ўскім	кісцянё́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Кісцяні́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Кісяле́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

кісяле́віцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кісяле́віцкі	кісяле́віцкая	кісяле́віцкае	кісяле́віцкія
Р.	кісяле́віцкага	кісяле́віцкай кісяле́віцкае	кісяле́віцкага	кісяле́віцкіх
Д.	кісяле́віцкаму	кісяле́віцкай	кісяле́віцкаму	кісяле́віцкім
В.	кісяле́віцкі (неадуш.) кісяле́віцкага (адуш.)	кісяле́віцкую	кісяле́віцкае	кісяле́віцкія (неадуш.) кісяле́віцкіх (адуш.)
Т.	кісяле́віцкім	кісяле́віцкай кісяле́віцкаю	кісяле́віцкім	кісяле́віцкімі
М.	кісяле́віцкім	кісяле́віцкай	кісяле́віцкім	кісяле́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Кісяле́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Кісяле́ўшчына
Р.	Кісяле́ўшчыны
Д.	Кісяле́ўшчыне
В.	Кісяле́ўшчыну
Т.	Кісяле́ўшчынай Кісяле́ўшчынаю
М.	Кісяле́ўшчыне

Кісялё́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

кісялёвабу́дскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кісялёвабу́дскі	кісялёвабу́дская	кісялёвабу́дскае	кісялёвабу́дскія
Р.	кісялёвабу́дскага	кісялёвабу́дскай кісялёвабу́дскае	кісялёвабу́дскага	кісялёвабу́дскіх
Д.	кісялёвабу́дскаму	кісялёвабу́дскай	кісялёвабу́дскаму	кісялёвабу́дскім
В.	кісялёвабу́дскі (неадуш.) кісялёвабу́дскага (адуш.)	кісялёвабу́дскую	кісялёвабу́дскае	кісялёвабу́дскія (неадуш.) кісялёвабу́дскіх (адуш.)
Т.	кісялёвабу́дскім	кісялёвабу́дскай кісялёвабу́дскаю	кісялёвабу́дскім	кісялёвабу́дскімі
М.	кісялёвабу́дскім	кісялёвабу́дскай	кісялёвабу́дскім	кісялёвабу́дскіх

Крыніцы: piskunou2012.

кісялё́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кісялё́вы	кісялё́вая	кісялё́вае	кісялё́выя
Р.	кісялё́вага	кісялё́вай кісялё́вае	кісялё́вага	кісялё́вых
Д.	кісялё́ваму	кісялё́вай	кісялё́ваму	кісялё́вым
В.	кісялё́вы (неадуш.) кісялё́вага (адуш.)	кісялё́вую	кісялё́вае	кісялё́выя (неадуш.) кісялё́вых (адуш.)
Т.	кісялё́вым	кісялё́вай кісялё́ваю	кісялё́вым	кісялё́вымі
М.	кісялё́вым	кісялё́вай	кісялё́вым	кісялё́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

кісялё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Кісялё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum