Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

карнуэ́льскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карнуэ́льскі карнуэ́льская карнуэ́льскае карнуэ́льскія
Р. карнуэ́льскага карнуэ́льскай
карнуэ́льскае
карнуэ́льскага карнуэ́льскіх
Д. карнуэ́льскаму карнуэ́льскай карнуэ́льскаму карнуэ́льскім
В. карнуэ́льскі (неадуш.)
карнуэ́льскага (адуш.)
карнуэ́льскую карнуэ́льскае карнуэ́льскія (неадуш.)
карнуэ́льскіх (адуш.)
Т. карнуэ́льскім карнуэ́льскай
карнуэ́льскаю
карнуэ́льскім карнуэ́льскімі
М. карнуэ́льскім карнуэ́льскай карнуэ́льскім карнуэ́льскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рны ка́рная ка́рнае ка́рныя
Р. ка́рнага ка́рнай
ка́рнае
ка́рнага ка́рных
Д. ка́рнаму ка́рнай ка́рнаму ка́рным
В. ка́рны (неадуш.)
ка́рнага (адуш.)
ка́рную ка́рнае ка́рныя (неадуш.)
ка́рных (адуш.)
Т. ка́рным ка́рнай
ка́рнаю
ка́рным ка́рнымі
М. ка́рным ка́рнай ка́рным ка́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карню́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карню́ткі
Р. Карню́так
Карню́ткаў
Д. Карню́ткам
В. Карню́ткі
Т. Карню́ткамі
М. Карню́тках

карняві́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карняві́шча карняві́шчы
Р. карняві́шча карняві́шчаў
карняві́шч
Д. карняві́шчу карняві́шчам
В. карняві́шча карняві́шчы
Т. карняві́шчам карняві́шчамі
М. карняві́шчы карняві́шчах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Каро́бавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каро́бавічы
Р. Каро́бавіч
Каро́бавічаў
Д. Каро́бавічам
В. Каро́бавічы
Т. Каро́бавічамі
М. Каро́бавічах

каро́баўка

‘гатунак яблыкаў’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каро́баўка каро́баўкі
Р. каро́баўкі каро́бавак
Д. каро́баўцы каро́баўкам
В. каро́баўку каро́баўкі
Т. каро́баўкай
каро́баўкаю
каро́баўкамі
М. каро́баўцы каро́баўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

каро́бачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каро́бачка каро́бачкі
Р. каро́бачкі каро́бачак
Д. каро́бачцы каро́бачкам
В. каро́бачку каро́бачкі
Т. каро́бачкай
каро́бачкаю
каро́бачкамі
М. каро́бачцы каро́бачках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каро́бачнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каро́бачнік каро́бачнікі
Р. каро́бачніка каро́бачнікаў
Д. каро́бачніку каро́бачнікам
В. каро́бачніка каро́бачнікаў
Т. каро́бачнікам каро́бачнікамі
М. каро́бачніку каро́бачніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каро́бачніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каро́бачніца каро́бачніцы
Р. каро́бачніцы каро́бачніц
Д. каро́бачніцы каро́бачніцам
В. каро́бачніцу каро́бачніц
Т. каро́бачніцай
каро́бачніцаю
каро́бачніцамі
М. каро́бачніцы каро́бачніцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

каро́бачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каро́бачны каро́бачная каро́бачнае каро́бачныя
Р. каро́бачнага каро́бачнай
каро́бачнае
каро́бачнага каро́бачных
Д. каро́бачнаму каро́бачнай каро́бачнаму каро́бачным
В. каро́бачны (неадуш.)
каро́бачнага (адуш.)
каро́бачную каро́бачнае каро́бачныя (неадуш.)
каро́бачных (адуш.)
Т. каро́бачным каро́бачнай
каро́бачнаю
каро́бачным каро́бачнымі
М. каро́бачным каро́бачнай каро́бачным каро́бачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.