Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дуко́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дуко́рскі дуко́рская дуко́рскае дуко́рскія
Р. дуко́рскага дуко́рскай
дуко́рскае		 дуко́рскага дуко́рскіх
Д. дуко́рскаму дуко́рскай дуко́рскаму дуко́рскім
В. дуко́рскі
дуко́рскага		 дуко́рскую дуко́рскае дуко́рскія
Т. дуко́рскім дуко́рскай
дуко́рскаю		 дуко́рскім дуко́рскімі
М. дуко́рскім дуко́рскай дуко́рскім дуко́рскіх

Дуко́ршчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дуко́ршчына
Р. Дуко́ршчыны
Д. Дуко́ршчыне
В. Дуко́ршчыну
Т. Дуко́ршчынай
Дуко́ршчынаю
М. Дуко́ршчыне

Ду́крава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́крава
Р. Ду́крава
Д. Ду́краву
В. Ду́крава
Т. Ду́кравам
М. Ду́краве

ду́крыць

‘дукрыць што-небудзь (ён усё дукрыць) і без прамога дапаўнення (дукрыць у справе)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ду́кру ду́крым
2-я ас. ду́крыш ду́крыце
3-я ас. ду́крыць ду́краць
Прошлы час
м. ду́крыў ду́крылі
ж. ду́крыла
н. ду́крыла
Загадны лад
2-я ас. ду́кры ду́крыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ду́крачы

Крыніцы: piskunou2012.

ду́кт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ду́кт
Р. ду́кту
Д. ду́кту
В. ду́кт
Т. ду́ктам
М. ду́кце

Крыніцы: piskunou2012.

дукты́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дукты́льнасць
Р. дукты́льнасці
Д. дукты́льнасці
В. дукты́льнасць
Т. дукты́льнасцю
М. дукты́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

ду́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́ла ду́лы
Р. ду́ла ду́л
Д. ду́лу ду́лам
В. ду́ла ду́лы
Т. ду́лам ду́ламі
М. ду́ле ду́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дуле́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дуле́б дуле́бы
Р. дуле́ба дуле́баў
Д. дуле́бу дуле́бам
В. дуле́ба дуле́баў
Т. дуле́бам дуле́бамі
М. дуле́бе дуле́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Дуле́бня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дуле́бня
Р. Дуле́бні
Д. Дуле́бні
В. Дуле́бню
Т. Дуле́бняй
Дуле́бняю
М. Дуле́бні

дуле́бскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дуле́бскі дуле́бская дуле́бскае дуле́бскія
Р. дуле́бскага дуле́бскай
дуле́бскае		 дуле́бскага дуле́бскіх
Д. дуле́бскаму дуле́бскай дуле́бскаму дуле́бскім
В. дуле́бскі (неадуш.)
дуле́бскага (адуш.)		 дуле́бскую дуле́бскае дуле́бскія (неадуш.)
дуле́бскіх (адуш.)
Т. дуле́бскім дуле́бскай
дуле́бскаю		 дуле́бскім дуле́бскімі
М. дуле́бскім дуле́бскай дуле́бскім дуле́бскіх

Крыніцы: piskunou2012.