Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-
абвгджзклмнпрстфхцчшя-

гу́слі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. гу́слі
Р. гу́сляў
Д. гу́слям
В. гу́слі
Т. гу́слямі
М. гу́слях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Гу́слішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Гу́слішча
Р. Гу́слішча
Д. Гу́слішчу
В. Гу́слішча
Т. Гу́слішчам
М. Гу́слішчы

Гусля́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Гусля́нка
Р. Гусля́нкі
Д. Гусля́нцы
В. Гусля́нку
Т. Гусля́нкай
Гусля́нкаю
М. Гусля́нцы

гусля́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гусля́р гусляры́
Р. гусляра́ гусляро́ў
Д. гусляру́ гусляра́м
В. гусляра́ гусляро́ў
Т. гусляро́м гусляра́мі
М. гусляру́ гусляра́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

гусля́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гусля́рны гусля́рная гусля́рнае гусля́рныя
Р. гусля́рнага гусля́рнай
гусля́рнае		 гусля́рнага гусля́рных
Д. гусля́рнаму гусля́рнай гусля́рнаму гусля́рным
В. гусля́рны (неадуш.)
гусля́рнага (адуш.)		 гусля́рную гусля́рнае гусля́рныя (неадуш.)
гусля́рных (адуш.)
Т. гусля́рным гусля́рнай
гусля́рнаю		 гусля́рным гусля́рнымі
М. гусля́рным гусля́рнай гусля́рным гусля́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

гусляро́ў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гусляро́ў гусляро́ва гусляро́ва гусляро́вы
Р. гусляро́вага гусляро́вай
гусляро́вае		 гусляро́вага гусляро́вых
Д. гусляро́ваму гусляро́вай гусляро́ваму гусляро́вым
В. гусляро́ў (неадуш.)
гусляро́вага (адуш.)		 гусляро́ву гусляро́ва гусляро́вы (неадуш.)
гусляро́вых (адуш.)
Т. гусляро́вым гусляро́вай
гусляро́ваю		 гусляро́вым гусляро́вымі
М. гусляро́вым гусляро́вай гусляро́вым гусляро́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

гусля́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гусля́рскі гусля́рская гусля́рскае гусля́рскія
Р. гусля́рскага гусля́рскай
гусля́рскае		 гусля́рскага гусля́рскіх
Д. гусля́рскаму гусля́рскай гусля́рскаму гусля́рскім
В. гусля́рскі (неадуш.)
гусля́рскага (адуш.)		 гусля́рскую гусля́рскае гусля́рскія (неадуш.)
гусля́рскіх (адуш.)
Т. гусля́рскім гусля́рскай
гусля́рскаю		 гусля́рскім гусля́рскімі
М. гусля́рскім гусля́рскай гусля́рскім гусля́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

гу́снуць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. гу́сне гу́снуць
Прошлы час
м. гу́снуў гу́снулі
ж. гу́снула
н. гу́снула

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

гу́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гу́ст гу́сты
Р. гу́сту гу́стаў
Д. гу́сту гу́стам
В. гу́ст гу́сты
Т. гу́стам гу́стамі
М. гу́сце гу́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

гу́ста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
гу́ста гусце́й найгусце́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.