Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

уто́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уто́чваюся уто́чваемся
2-я ас. уто́чваешся уто́чваецеся
3-я ас. уто́чваецца уто́чваюцца
Прошлы час
м. уто́чваўся уто́чваліся
ж. уто́чвалася
н. уто́чвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час уто́чваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уто́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уто́чваю уто́чваем
2-я ас. уто́чваеш уто́чваеце
3-я ас. уто́чвае уто́чваюць
Прошлы час
м. уто́чваў уто́чвалі
ж. уто́чвала
н. уто́чвала
Загадны лад
2-я ас. уто́чвай уто́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уто́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уто́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уто́чка уто́чкі
Р. уто́чкі уто́чак
Д. уто́чцы уто́чкам
В. уто́чку уто́чкі
Т. уто́чкай
уто́чкаю
уто́чкамі
М. уто́чцы уто́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уто́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уто́чнік уто́чнікі
Р. уто́чніка уто́чнікаў
Д. уто́чніку уто́чнікам
В. уто́чніка уто́чнікаў
Т. уто́чнікам уто́чнікамі
М. уто́чніку уто́чніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уто́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уто́чны уто́чная уто́чнае уто́чныя
Р. уто́чнага уто́чнай
уто́чнае
уто́чнага уто́чных
Д. уто́чнаму уто́чнай уто́чнаму уто́чным
В. уто́чны (неадуш.)
уто́чнага (адуш.)
уто́чную уто́чнае уто́чныя (неадуш.)
уто́чных (адуш.)
Т. уто́чным уто́чнай
уто́чнаю
уто́чным уто́чнымі
М. уто́чным уто́чнай уто́чным уто́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уто́чына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уто́чына уто́чыны
Р. уто́чыны уто́чын
Д. уто́чыне уто́чынам
В. уто́чыну уто́чыны
Т. уто́чынай
уто́чынаю
уто́чынамі
М. уто́чыне уто́чынах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

У́тра

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. У́тра
Р. У́тры
Д. У́тры
В. У́тру
Т. У́трай
У́траю
М. У́тры

утраве́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утраве́лы утраве́лая утраве́лае утраве́лыя
Р. утраве́лага утраве́лай
утраве́лае
утраве́лага утраве́лых
Д. утраве́ламу утраве́лай утраве́ламу утраве́лым
В. утраве́лы (неадуш.)
утраве́лага (адуш.)
утраве́лую утраве́лае утраве́лыя (неадуш.)
утраве́лых (адуш.)
Т. утраве́лым утраве́лай
утраве́лаю
утраве́лым утраве́лымі
М. утраве́лым утраве́лай утраве́лым утраве́лых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

утраве́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. утраве́е утраве́юць
Прошлы час
м. утраве́ў утраве́лі
ж. утраве́ла
н. утраве́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час утраве́ўшы

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

утравяне́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. утравяне́лы утравяне́лая утравяне́лае утравяне́лыя
Р. утравяне́лага утравяне́лай
утравяне́лае
утравяне́лага утравяне́лых
Д. утравяне́ламу утравяне́лай утравяне́ламу утравяне́лым
В. утравяне́лы (неадуш.)
утравяне́лага (адуш.)
утравяне́лую утравяне́лае утравяне́лыя (неадуш.)
утравяне́лых (адуш.)
Т. утравяне́лым утравяне́лай
утравяне́лаю
утравяне́лым утравяне́лымі
М. утравяне́лым утравяне́лай утравяне́лым утравяне́лых

Крыніцы: piskunou2012.