ру́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ру́шаны |
ру́шаная |
ру́шанае |
ру́шаныя |
| Р. |
ру́шанага |
ру́шанай ру́шанае |
ру́шанага |
ру́шаных |
| Д. |
ру́шанаму |
ру́шанай |
ру́шанаму |
ру́шаным |
| В. |
ру́шаны (неадуш.) ру́шанага (адуш.) |
ру́шаную |
ру́шанае |
ру́шаныя (неадуш.) ру́шаных (адуш.) |
| Т. |
ру́шаным |
ру́шанай ру́шанаю |
ру́шаным |
ру́шанымі |
| М. |
ру́шаным |
ру́шанай |
ру́шаным |
ру́шаных |
Кароткая форма: ру́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
руша́ць
‘рухацца; прыводзіць каго-небудзь, што-небудзь у рух’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
руша́ю |
руша́ем |
| 2-я ас. |
руша́еш |
руша́еце |
| 3-я ас. |
руша́е |
руша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
руша́ў |
руша́лі |
| ж. |
руша́ла |
| н. |
руша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
руша́й |
руша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
руша́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ру́шчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ру́шчыцы |
| Р. |
Ру́шчыц Ру́шчыцаў |
| Д. |
Ру́шчыцам |
| В. |
Ру́шчыцы |
| Т. |
Ру́шчыцамі |
| М. |
Ру́шчыцах |
ру́шыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ру́шыцца |
ру́шацца |
| Прошлы час |
| м. |
ру́шыўся |
ру́шыліся |
| ж. |
ру́шылася |
| н. |
ру́шылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ру́шыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ру́шуся |
ру́шымся |
| 2-я ас. |
ру́шышся |
ру́шыцеся |
| 3-я ас. |
ру́шыцца |
ру́шацца |
| Прошлы час |
| м. |
ру́шыўся |
ру́шыліся |
| ж. |
ру́шылася |
| н. |
ру́шылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ру́шся |
ру́шцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ру́шыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ру́шыць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ру́шу |
ру́шым |
| 2-я ас. |
ру́шыш |
ру́шыце |
| 3-я ас. |
ру́шыць |
ру́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
ру́шыў |
ру́шылі |
| ж. |
ру́шыла |
| н. |
ру́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ру́ш |
ру́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ру́шачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ру́шыць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ру́шу |
ру́шым |
| 2-я ас. |
ру́шыш |
ру́шыце |
| 3-я ас. |
ру́шыць |
ру́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
ру́шыў |
ру́шылі |
| ж. |
ру́шыла |
| н. |
ру́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ру́ш |
ру́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ру́шыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рушэ́нне |
рушэ́нні |
| Р. |
рушэ́ння |
рушэ́нняў |
| Д. |
рушэ́нню |
рушэ́нням |
| В. |
рушэ́нне |
рушэ́нні |
| Т. |
рушэ́ннем |
рушэ́ннямі |
| М. |
рушэ́нні |
рушэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
руя́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
руя́ |
| Р. |
руі́ |
| Д. |
руі́ |
| В. |
рую́ |
| Т. |
руёй руёю |
| М. |
руі́ |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.