Verbum

анлайнавы слоўнік

супарава́ць

‘супернічаць з кім-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

супара́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

супара́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

супараўна́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
супараўна́льна	-	-

супараўна́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

супараўна́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	супараўна́льны	супараўна́льная	супараўна́льнае	супараўна́льныя
Р.	супараўна́льнага	супараўна́льнай супараўна́льнае	супараўна́льнага	супараўна́льных
Д.	супараўна́льнаму	супараўна́льнай	супараўна́льнаму	супараўна́льным
В.	супараўна́льны (неадуш.) супараўна́льнага (адуш.)	супараўна́льную	супараўна́льнае	супараўна́льныя (неадуш.) супараўна́льных (адуш.)
Т.	супараўна́льным	супараўна́льнай супараўна́льнаю	супараўна́льным	супараўна́льнымі
М.	супараўна́льным	супараўна́льнай	супараўна́льным	супараўна́льных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

супара́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

су́парка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

су́парскі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	су́парскі	су́парская	су́парскае	су́парскія
Р.	су́парскага	су́парскай су́парскае	су́парскага	су́парскіх
Д.	су́парскаму	су́парскай	су́парскаму	су́парскім
В.	су́парскі (неадуш.) су́парскага (адуш.)	су́парскую	су́парскае	су́парскія (неадуш.) су́парскіх (адуш.)
Т.	су́парскім	су́парскай су́парскаю	су́парскім	су́парскімі
М.	су́парскім	су́парскай	су́парскім	су́парскіх

Крыніцы: piskunou2012.

су́парства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.