каха́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каха́нка |
каха́нкі |
| Р. |
каха́нкі |
каха́нак |
| Д. |
каха́нцы |
каха́нкам |
| В. |
каха́нку |
каха́нак |
| Т. |
каха́нкай каха́нкаю |
каха́нкамі |
| М. |
каха́нцы |
каха́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каха́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каха́нне |
| Р. |
каха́ння |
| Д. |
каха́нню |
| В. |
каха́нне |
| Т. |
каха́ннем |
| М. |
каха́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кахано́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кахано́ва |
| Р. |
Кахано́ва |
| Д. |
Кахано́ву |
| В. |
Кахано́ва |
| Т. |
Кахано́вам |
| М. |
Кахано́ве |
каха́нчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каха́нчык |
каха́нчыкі |
| Р. |
каха́нчыка |
каха́нчыкаў |
| Д. |
каха́нчыку |
каха́нчыкам |
| В. |
каха́нчыка |
каха́нчыкаў |
| Т. |
каха́нчыкам |
каха́нчыкамі |
| М. |
каха́нчыку |
каха́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
каха́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каха́ны |
каха́ная |
каха́нае |
каха́ныя |
| Р. |
каха́нага |
каха́най каха́нае |
каха́нага |
каха́ных |
| Д. |
каха́наму |
каха́най |
каха́наму |
каха́ным |
| В. |
каха́ны (неадуш.) каха́нага (адуш.) |
каха́ную |
каха́нае |
каха́ныя (неадуш.) каха́ных (адуш.) |
| Т. |
каха́ным |
каха́най каха́наю |
каха́ным |
каха́нымі |
| М. |
каха́ным |
каха́най |
каха́ным |
каха́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каха́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каха́юся |
каха́емся |
| 2-я ас. |
каха́ешся |
каха́ецеся |
| 3-я ас. |
каха́ецца |
каха́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
каха́ўся |
каха́ліся |
| ж. |
каха́лася |
| н. |
каха́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каха́йся |
каха́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каха́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каха́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каха́ю |
каха́ем |
| 2-я ас. |
каха́еш |
каха́еце |
| 3-я ас. |
каха́е |
каха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каха́ў |
каха́лі |
| ж. |
каха́ла |
| н. |
каха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каха́й |
каха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каха́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кахейла́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кахейла́н |
кахейла́ны |
| Р. |
кахейла́на |
кахейла́наў |
| Д. |
кахейла́ну |
кахейла́нам |
| В. |
кахейла́на |
кахейла́наў |
| Т. |
кахейла́нам |
кахейла́намі |
| М. |
кахейла́не |
кахейла́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кахе́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кахе́канне |
| Р. |
кахе́кання |
| Д. |
кахе́канню |
| В. |
кахе́канне |
| Т. |
кахе́каннем |
| М. |
кахе́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.