Verbum

анлайнавы слоўнік

гурэ́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	гурэ́чны	гурэ́чная	гурэ́чнае	гурэ́чныя
Р.	гурэ́чнага	гурэ́чнай гурэ́чнае	гурэ́чнага	гурэ́чных
Д.	гурэ́чнаму	гурэ́чнай	гурэ́чнаму	гурэ́чным
В.	гурэ́чны (неадуш.) гурэ́чнага (адуш.)	гурэ́чную	гурэ́чнае	гурэ́чныя (неадуш.) гурэ́чных (адуш.)
Т.	гурэ́чным	гурэ́чнай гурэ́чнаю	гурэ́чным	гурэ́чнымі
М.	гурэ́чным	гурэ́чнай	гурэ́чным	гурэ́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Гурэ́шчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

гуса́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Гуса́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Гусакі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Гусако́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

гусако́ў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	гусако́ў	гусако́ва	гусако́ва	гусако́вы
Р.	гусако́вага	гусако́вай гусако́вае	гусако́вага	гусако́вых
Д.	гусако́ваму	гусако́вай	гусако́ваму	гусако́вым
В.	гусако́ў (неадуш.) гусако́вага (адуш.)	гусако́ву	гусако́ва	гусако́вы (неадуш.) гусако́вых (адуш.)
Т.	гусако́вым	гусако́вай гусако́ваю	гусако́вым	гусако́вымі
М.	гусако́вым	гусако́вай	гусако́вым	гусако́вых

Крыніцы: krapivabr2012.

гу́санька

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

гуса́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Гуса́раўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне