Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
гдклрстхцчш

аўтахро́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аўтахро́м
Р. аўтахро́му
Д. аўтахро́му
В. аўтахро́м
Т. аўтахро́мам
М. аўтахро́ме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аўтахро́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аўтахро́мны аўтахро́мная аўтахро́мнае аўтахро́мныя
Р. аўтахро́мнага аўтахро́мнай
аўтахро́мнае		 аўтахро́мнага аўтахро́мных
Д. аўтахро́мнаму аўтахро́мнай аўтахро́мнаму аўтахро́мным
В. аўтахро́мны (неадуш.)
аўтахро́мнага (адуш.)		 аўтахро́мную аўтахро́мнае аўтахро́мныя (неадуш.)
аўтахро́мных (адуш.)
Т. аўтахро́мным аўтахро́мнай
аўтахро́мнаю		 аўтахро́мным аўтахро́мнымі
М. аўтахро́мным аўтахро́мнай аўтахро́мным аўтахро́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аўтахто́н

‘карэнны жыхар краіны; абарыген’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтахто́н аўтахто́ны
Р. аўтахто́на аўтахто́наў
Д. аўтахто́ну аўтахто́нам
В. аўтахто́на аўтахто́наў
Т. аўтахто́нам аўтахто́намі
М. аўтахто́не аўтахто́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтахто́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аўтахто́нны аўтахто́нная аўтахто́ннае аўтахто́нныя
Р. аўтахто́ннага аўтахто́ннай
аўтахто́ннае		 аўтахто́ннага аўтахто́нных
Д. аўтахто́ннаму аўтахто́ннай аўтахто́ннаму аўтахто́нным
В. аўтахто́нны (неадуш.)
аўтахто́ннага (адуш.)		 аўтахто́нную аўтахто́ннае аўтахто́нныя (неадуш.)
аўтахто́нных (адуш.)
Т. аўтахто́нным аўтахто́ннай
аўтахто́ннаю		 аўтахто́нным аўтахто́ннымі
М. аўтахто́нным аўтахто́ннай аўтахто́нным аўтахто́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтацыстэ́рна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аўтацыстэ́рна аўтацыстэ́рны
Р. аўтацыстэ́рны аўтацыстэ́рн
аўтацыстэ́рнаў
Д. аўтацыстэ́рне аўтацыстэ́рнам
В. аўтацыстэ́рну аўтацыстэ́рны
Т. аўтацыстэ́рнай
аўтацыстэ́рнаю		 аўтацыстэ́рнамі
М. аўтацыстэ́рне аўтацыстэ́рнах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтацэментаво́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтацэментаво́з аўтацэментаво́зы
Р. аўтацэментаво́за аўтацэментаво́заў
Д. аўтацэментаво́зу аўтацэментаво́зам
В. аўтацэментаво́з аўтацэментаво́зы
Т. аўтацэментаво́зам аўтацэментаво́замі
М. аўтацэментаво́зе аўтацэментаво́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аўтацэ́нтр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтацэ́нтр аўтацэ́нтры
Р. аўтацэ́нтра аўтацэ́нтраў
Д. аўтацэ́нтру аўтацэ́нтрам
В. аўтацэ́нтр аўтацэ́нтры
Т. аўтацэ́нтрам аўтацэ́нтрамі
М. аўтацэ́нтры аўтацэ́нтрах

Крыніцы: piskunou2012.

аўтацяга́ч

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтацяга́ч аўтацягачы́
Р. аўтацягача́ аўтацягачо́ў
Д. аўтацягачу́ аўтацягача́м
В. аўтацяга́ч аўтацягачы́
Т. аўтацягачо́м аўтацягача́мі
М. аўтацягачы́ аўтацягача́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аўтацягні́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтацягні́к аўтацягнікі
Р. аўтацягніка аўтацягнікоў
Д. аўтацягніку аўтацягнікам
В. аўтацягні́к аўтацягнікі
Т. аўтацягніком аўтацягнікамі
М. аўтацягніку аўтацягніках

Крыніцы: piskunou2012.

аўтацяле́жкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. аўтацяле́жкі
Р. аўтацяле́жак
Д. аўтацяле́жкам
В. аўтацяле́жкі
Т. аўтацяле́жкамі
М. аўтацяле́жках

Крыніцы: krapivabr2012.