каўстабіялі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каўстабіялі́т |
каўстабіялі́ты |
| Р. |
каўстабіялі́ту |
каўстабіялі́таў |
| Д. |
каўстабіялі́ту |
каўстабіялі́там |
| В. |
каўстабіялі́т |
каўстабіялі́ты |
| Т. |
каўстабіялі́там |
каўстабіялі́тамі |
| М. |
каўстабіялі́це |
каўстабіялі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́ўстык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́ўстык |
| Р. |
ка́ўстыку |
| Д. |
ка́ўстыку |
| В. |
ка́ўстык |
| Т. |
ка́ўстыкам |
| М. |
ка́ўстыку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́ўстыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́ўстыка |
| Р. |
ка́ўстыкі |
| Д. |
ка́ўстыцы |
| В. |
ка́ўстыку |
| Т. |
ка́ўстыкай ка́ўстыкаю |
| М. |
ка́ўстыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
каўстыфіка́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каўстыфіка́цыя |
| Р. |
каўстыфіка́цыі |
| Д. |
каўстыфіка́цыі |
| В. |
каўстыфіка́цыю |
| Т. |
каўстыфіка́цыяй каўстыфіка́цыяю |
| М. |
каўстыфіка́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
каўсты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каўсты́чны |
каўсты́чная |
каўсты́чнае |
каўсты́чныя |
| Р. |
каўсты́чнага |
каўсты́чнай каўсты́чнае |
каўсты́чнага |
каўсты́чных |
| Д. |
каўсты́чнаму |
каўсты́чнай |
каўсты́чнаму |
каўсты́чным |
| В. |
каўсты́чны (неадуш.) каўсты́чнага (адуш.) |
каўсты́чную |
каўсты́чнае |
каўсты́чныя (неадуш.) каўсты́чных (адуш.) |
| Т. |
каўсты́чным |
каўсты́чнай каўсты́чнаю |
каўсты́чным |
каўсты́чнымі |
| М. |
каўсты́чным |
каўсты́чнай |
каўсты́чным |
каўсты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каўта́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каўта́нне |
| Р. |
каўта́ння |
| Д. |
каўта́нню |
| В. |
каўта́нне |
| Т. |
каўта́ннем |
| М. |
каўта́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
каўтану́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каўтану́ |
каўтанё́м |
| 2-я ас. |
каўтане́ш |
каўтаняце́ |
| 3-я ас. |
каўтане́ |
каўтану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
каўтану́ў |
каўтану́лі |
| ж. |
каўтану́ла |
| н. |
каўтану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каўтані́ |
каўтані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
каўтану́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каўта́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каўта́ю |
каўта́ем |
| 2-я ас. |
каўта́еш |
каўта́еце |
| 3-я ас. |
каўта́е |
каўта́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каўта́ў |
каўта́лі |
| ж. |
каўта́ла |
| н. |
каўта́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каўта́й |
каўта́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каўта́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Каўткі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Каўткі́ |
| Р. |
Каўтко́ў |
| Д. |
Каўтка́м |
| В. |
Каўткі́ |
| Т. |
Каўтка́мі |
| М. |
Каўтка́х |