Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карка́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каркасна-панельны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каркасна-панельны	каркасна-панельная	каркасна-панельнае	каркасна-панельныя
Р.	каркасна-панельнага	каркасна-панельнай каркасна-панельнае	каркасна-панельнага	каркасна-панельных
Д.	каркасна-панельнаму	каркасна-панельнай	каркасна-панельнаму	каркасна-панельным
В.	каркасна-панельны каркасна-панельнага	каркасна-панельную	каркасна-панельнае	каркасна-панельныя
Т.	каркасна-панельным	каркасна-панельнай каркасна-панельнаю	каркасна-панельным	каркасна-панельнымі
М.	каркасна-панельным	каркасна-панельнай	каркасна-панельным	каркасна-панельных

карка́сна-панэ́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карка́сна-панэ́льны	карка́сна-панэ́льная	карка́сна-панэ́льнае	карка́сна-панэ́льныя
Р.	карка́сна-панэ́льнага	карка́сна-панэ́льнай карка́сна-панэ́льнае	карка́сна-панэ́льнага	карка́сна-панэ́льных
Д.	карка́сна-панэ́льнаму	карка́сна-панэ́льнай	карка́сна-панэ́льнаму	карка́сна-панэ́льным
В.	карка́сна-панэ́льны (неадуш.) карка́сна-панэ́льнага (адуш.)	карка́сна-панэ́льную	карка́сна-панэ́льнае	карка́сна-панэ́льныя (неадуш.) карка́сна-панэ́льных (адуш.)
Т.	карка́сна-панэ́льным	карка́сна-панэ́льнай карка́сна-панэ́льнаю	карка́сна-панэ́льным	карка́сна-панэ́льнымі
М.	карка́сна-панэ́льным	карка́сна-панэ́льнай	карка́сна-панэ́льным	карка́сна-панэ́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

карка́сна-шчытавы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карка́сна-шчытавы́	карка́сна-шчытава́я	карка́сна-шчытаво́е	карка́сна-шчытавы́я
Р.	карка́сна-шчытаво́га	карка́сна-шчытаво́й карка́сна-шчытаво́е	карка́сна-шчытаво́га	карка́сна-шчытавы́х
Д.	карка́сна-шчытаво́му	карка́сна-шчытаво́й	карка́сна-шчытаво́му	карка́сна-шчытавы́м
В.	карка́сна-шчытавы́ (неадуш.) карка́сна-шчытаво́га (адуш.)	карка́сна-шчытаву́ю	карка́сна-шчытаво́е	карка́сна-шчытавы́я (неадуш.) карка́сна-шчытавы́х (адуш.)
Т.	карка́сна-шчытавы́м	карка́сна-шчытаво́й карка́сна-шчытаво́ю	карка́сна-шчытавы́м	карка́сна-шчытавы́мі
М.	карка́сна-шчытавы́м	карка́сна-шчытаво́й	карка́сна-шчытавы́м	карка́сна-шчытавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

карка́сны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карка́сны	карка́сная	карка́снае	карка́сныя
Р.	карка́снага	карка́снай карка́снае	карка́снага	карка́сных
Д.	карка́снаму	карка́снай	карка́снаму	карка́сным
В.	карка́сны (неадуш.) карка́снага (адуш.)	карка́сную	карка́снае	карка́сныя (неадуш.) карка́сных (адуш.)
Т.	карка́сным	карка́снай карка́снаю	карка́сным	карка́снымі
М.	карка́сным	карка́снай	карка́сным	карка́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́ркат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ка́ркаць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каркеня́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ка́ркі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карклі́нскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Verbum