дэтэрміналагізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| дэтэрміналагізу́ю | дэтэрміналагізу́ем | |
| дэтэрміналагізу́еш | дэтэрміналагізу́еце | |
| дэтэрміналагізу́е | дэтэрміналагізу́юць | |
| Прошлы час | ||
| дэтэрміналагізава́ў | дэтэрміналагізава́лі | |
| дэтэрміналагізава́ла | ||
| дэтэрміналагізава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| дэтэрміналагізу́й | дэтэрміналагізу́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| дэтэрміналагізава́ўшы | ||
Крыніцы:
дэтэрміналагіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дэтэрміналагіза́цыя | |
| дэтэрміналагіза́цыі | |
| дэтэрміналагіза́цыі | |
| дэтэрміналагіза́цыю | |
| дэтэрміналагіза́цыяй дэтэрміналагіза́цыяю |
|
| дэтэрміналагіза́цыі |
Крыніцы:
дэтэрміна́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дэтэрміна́нт | дэтэрміна́нты | |
| дэтэрміна́нта | дэтэрміна́нтаў | |
| дэтэрміна́нту | дэтэрміна́нтам | |
| дэтэрміна́нт | дэтэрміна́нты | |
| дэтэрміна́нтам | дэтэрміна́нтамі | |
| дэтэрміна́нце | дэтэрміна́нтах |
Крыніцы:
дэтэрмінаты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дэтэрмінаты́ў | дэтэрмінаты́вы | |
| дэтэрмінаты́ва | дэтэрмінаты́ваў | |
| дэтэрмінаты́ву | дэтэрмінаты́вам | |
| дэтэрмінаты́ў | дэтэрмінаты́вы | |
| дэтэрмінаты́вам | дэтэрмінаты́вамі | |
| дэтэрмінаты́ве | дэтэрмінаты́вах |
Крыніцы:
дэтэрмінаты́ўны
прыметнік, адносны
| дэтэрмінаты́ўны | дэтэрмінаты́ўная | дэтэрмінаты́ўнае | дэтэрмінаты́ўныя | |
| дэтэрмінаты́ўнага | дэтэрмінаты́ўнай дэтэрмінаты́ўнае |
дэтэрмінаты́ўнага | дэтэрмінаты́ўных | |
| дэтэрмінаты́ўнаму | дэтэрмінаты́ўнай | дэтэрмінаты́ўнаму | дэтэрмінаты́ўным | |
| дэтэрмінаты́ўны ( дэтэрмінаты́ўнага ( |
дэтэрмінаты́ўную | дэтэрмінаты́ўнае | дэтэрмінаты́ўныя ( дэтэрмінаты́ўных ( |
|
| дэтэрмінаты́ўным | дэтэрмінаты́ўнай дэтэрмінаты́ўнаю |
дэтэрмінаты́ўным | дэтэрмінаты́ўнымі | |
| дэтэрмінаты́ўным | дэтэрмінаты́ўнай | дэтэрмінаты́ўным | дэтэрмінаты́ўных | |
Крыніцы:
дэтэрміна́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дэтэрміна́цыя | |
| дэтэрміна́цыі | |
| дэтэрміна́цыі | |
| дэтэрміна́цыю | |
| дэтэрміна́цыяй дэтэрміна́цыяю |
|
| дэтэрміна́цыі |
Крыніцы:
дэтэрміні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дэтэрміні́зм | |
| дэтэрміні́зму | |
| дэтэрміні́зму | |
| дэтэрміні́зм | |
| дэтэрміні́змам | |
| дэтэрміні́зме |
Крыніцы:
дэтэрміні́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дэтэрміні́ст | дэтэрміні́сты | |
| дэтэрміні́ста | дэтэрміні́стаў | |
| дэтэрміні́сту | дэтэрміні́стам | |
| дэтэрміні́ста | дэтэрміні́стаў | |
| дэтэрміні́стам | дэтэрміні́стамі | |
| дэтэрміні́сце | дэтэрміні́стах |
Крыніцы:
дэтэрміністы́чны
прыметнік, адносны
| дэтэрміністы́чны | дэтэрміністы́чная | дэтэрміністы́чнае | дэтэрміністы́чныя | |
| дэтэрміністы́чнага | дэтэрміністы́чнай дэтэрміністы́чнае |
дэтэрміністы́чнага | дэтэрміністы́чных | |
| дэтэрміністы́чнаму | дэтэрміністы́чнай | дэтэрміністы́чнаму | дэтэрміністы́чным | |
| дэтэрміністы́чны ( дэтэрміністы́чнага ( |
дэтэрміністы́чную | дэтэрміністы́чнае | дэтэрміністы́чныя ( дэтэрміністы́чных ( |
|
| дэтэрміністы́чным | дэтэрміністы́чнай дэтэрміністы́чнаю |
дэтэрміністы́чным | дэтэрміністы́чнымі | |
| дэтэрміністы́чным | дэтэрміністы́чнай | дэтэрміністы́чным | дэтэрміністы́чных | |
Крыніцы:
дэтэрміні́сцкі
прыметнік, адносны
| дэтэрміні́сцкі | дэтэрміні́сцкая | дэтэрміні́сцкае | дэтэрміні́сцкія | |
| дэтэрміні́сцкага | дэтэрміні́сцкай дэтэрміні́сцкае |
дэтэрміні́сцкага | дэтэрміні́сцкіх | |
| дэтэрміні́сцкаму | дэтэрміні́сцкай | дэтэрміні́сцкаму | дэтэрміні́сцкім | |
| дэтэрміні́сцкі ( дэтэрміні́сцкага ( |
дэтэрміні́сцкую | дэтэрміні́сцкае | дэтэрміні́сцкія ( дэтэрміні́сцкіх ( |
|
| дэтэрміні́сцкім | дэтэрміні́сцкай дэтэрміні́сцкаю |
дэтэрміні́сцкім | дэтэрміні́сцкімі | |
| дэтэрміні́сцкім | дэтэрміні́сцкай | дэтэрміні́сцкім | дэтэрміні́сцкіх | |
Крыніцы: