дэтэкты́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэтэкты́ўны |
дэтэкты́ўная |
дэтэкты́ўнае |
дэтэкты́ўныя |
| Р. |
дэтэкты́ўнага |
дэтэкты́ўнай
дэтэкты́ўнае |
дэтэкты́ўнага |
дэтэкты́ўных |
| Д. |
дэтэкты́ўнаму |
дэтэкты́ўнай |
дэтэкты́ўнаму |
дэтэкты́ўным |
| В. |
дэтэкты́ўны (неадуш.)
дэтэкты́ўнага (адуш.) |
дэтэкты́ўную |
дэтэкты́ўнае |
дэтэкты́ўныя (неадуш.)
дэтэкты́ўных (адуш.) |
| Т. |
дэтэкты́ўным |
дэтэкты́ўнай
дэтэкты́ўнаю |
дэтэкты́ўным |
дэтэкты́ўнымі |
| М. |
дэтэкты́ўным |
дэтэкты́ўнай |
дэтэкты́ўным |
дэтэкты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэтэкты́ўчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэтэкты́ўчык |
дэтэкты́ўчыкі |
| Р. |
дэтэкты́ўчыка |
дэтэкты́ўчыкаў |
| Д. |
дэтэкты́ўчыку |
дэтэкты́ўчыкам |
| В. |
дэтэкты́ўчык |
дэтэкты́ўчыкі |
| Т. |
дэтэкты́ўчыкам |
дэтэкты́ўчыкамі |
| М. |
дэтэкты́ўчыку |
дэтэкты́ўчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэтэкты́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэтэкты́ўшчык |
дэтэкты́ўшчыкі |
| Р. |
дэтэкты́ўшчыка |
дэтэкты́ўшчыкаў |
| Д. |
дэтэкты́ўшчыку |
дэтэкты́ўшчыкам |
| В. |
дэтэкты́ўшчыка |
дэтэкты́ўшчыкаў |
| Т. |
дэтэкты́ўшчыкам |
дэтэкты́ўшчыкамі |
| М. |
дэтэкты́ўшчыку |
дэтэкты́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэтэкты́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэтэкты́ўшчыца |
дэтэкты́ўшчыцы |
| Р. |
дэтэкты́ўшчыцы |
дэтэкты́ўшчыц |
| Д. |
дэтэкты́ўшчыцы |
дэтэкты́ўшчыцам |
| В. |
дэтэкты́ўшчыцу |
дэтэкты́ўшчыц |
| Т. |
дэтэкты́ўшчыцай
дэтэкты́ўшчыцаю |
дэтэкты́ўшчыцамі |
| М. |
дэтэкты́ўшчыцы |
дэтэкты́ўшчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэтэрге́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэтэрге́нт |
дэтэрге́нты |
| Р. |
дэтэрге́нту |
дэтэрге́нтаў |
| Д. |
дэтэрге́нту |
дэтэрге́нтам |
| В. |
дэтэрге́нт |
дэтэрге́нты |
| Т. |
дэтэрге́нтам |
дэтэрге́нтамі |
| М. |
дэтэрге́нце |
дэтэрге́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэтэрмінава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэтэрмінава́насць |
| Р. |
дэтэрмінава́насці |
| Д. |
дэтэрмінава́насці |
| В. |
дэтэрмінава́насць |
| Т. |
дэтэрмінава́насцю |
| М. |
дэтэрмінава́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэтэрмінава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэтэрмінава́нне |
| Р. |
дэтэрмінава́ння |
| Д. |
дэтэрмінава́нню |
| В. |
дэтэрмінава́нне |
| Т. |
дэтэрмінава́ннем |
| М. |
дэтэрмінава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэтэрмінава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэтэрмінава́ны |
дэтэрмінава́ная |
дэтэрмінава́нае |
дэтэрмінава́ныя |
| Р. |
дэтэрмінава́нага |
дэтэрмінава́най
дэтэрмінава́нае |
дэтэрмінава́нага |
дэтэрмінава́ных |
| Д. |
дэтэрмінава́наму |
дэтэрмінава́най |
дэтэрмінава́наму |
дэтэрмінава́ным |
| В. |
дэтэрмінава́ны (неадуш.)
дэтэрмінава́нага (адуш.) |
дэтэрмінава́ную |
дэтэрмінава́нае |
дэтэрмінава́ныя (неадуш.)
дэтэрмінава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэтэрмінава́ным |
дэтэрмінава́най
дэтэрмінава́наю |
дэтэрмінава́ным |
дэтэрмінава́нымі |
| М. |
дэтэрмінава́ным |
дэтэрмінава́най |
дэтэрмінава́ным |
дэтэрмінава́ных |
Кароткая форма: дэтэрмінава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.