дэтэрміна́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дэтэрміна́нт | дэтэрміна́нты | |
| дэтэрміна́нта | дэтэрміна́нтаў | |
| дэтэрміна́нту | дэтэрміна́нтам | |
| дэтэрміна́нт | дэтэрміна́нты | |
| дэтэрміна́нтам | дэтэрміна́нтамі | |
| дэтэрміна́нце | дэтэрміна́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)