Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дэфармава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэфармава́ны дэфармава́ная дэфармава́нае дэфармава́ныя
Р. дэфармава́нага дэфармава́най
дэфармава́нае
дэфармава́нага дэфармава́ных
Д. дэфармава́наму дэфармава́най дэфармава́наму дэфармава́ным
В. дэфармава́ны (неадуш.)
дэфармава́нага (адуш.)
дэфармава́ную дэфармава́нае дэфармава́ныя (неадуш.)
дэфармава́ных (адуш.)
Т. дэфармава́ным дэфармава́най
дэфармава́наю
дэфармава́ным дэфармава́нымі
М. дэфармава́ным дэфармава́най дэфармава́ным дэфармава́ных

Кароткая форма: дэфармава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэфармава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дэфарму́ецца дэфарму́юцца
Прошлы час
м. дэфармава́ўся дэфармава́ліся
ж. дэфармава́лася
н. дэфармава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэфармава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дэфарму́ецца дэфарму́юцца
Прошлы час
м. дэфармава́ўся дэфармава́ліся
ж. дэфармава́лася
н. дэфармава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэфармава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дэфарму́ю дэфарму́ем
2-я ас. дэфарму́еш дэфарму́еце
3-я ас. дэфарму́е дэфарму́юць
Прошлы час
м. дэфармава́ў дэфармава́лі
ж. дэфармава́ла
н. дэфармава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэфарму́й дэфарму́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дэфарму́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэфармава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дэфарму́ю дэфарму́ем
2-я ас. дэфарму́еш дэфарму́еце
3-я ас. дэфарму́е дэфарму́юць
Прошлы час
м. дэфармава́ў дэфармава́лі
ж. дэфармава́ла
н. дэфармава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэфарму́й дэфарму́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дэфармава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэфармацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэфармацы́йны дэфармацы́йная дэфармацы́йнае дэфармацы́йныя
Р. дэфармацы́йнага дэфармацы́йнай
дэфармацы́йнае
дэфармацы́йнага дэфармацы́йных
Д. дэфармацы́йнаму дэфармацы́йнай дэфармацы́йнаму дэфармацы́йным
В. дэфармацы́йны (неадуш.)
дэфармацы́йнага (адуш.)
дэфармацы́йную дэфармацы́йнае дэфармацы́йныя (неадуш.)
дэфармацы́йных (адуш.)
Т. дэфармацы́йным дэфармацы́йнай
дэфармацы́йнаю
дэфармацы́йным дэфармацы́йнымі
М. дэфармацы́йным дэфармацы́йнай дэфармацы́йным дэфармацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

дэфарма́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дэфарма́цыя дэфарма́цыі
Р. дэфарма́цыі дэфарма́цый
Д. дэфарма́цыі дэфарма́цыям
В. дэфарма́цыю дэфарма́цыі
Т. дэфарма́цыяй
дэфарма́цыяю
дэфарма́цыямі
М. дэфарма́цыі дэфарма́цыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэфасфара́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэфасфара́цыя
Р. дэфасфара́цыі
Д. дэфасфара́цыі
В. дэфасфара́цыю
Т. дэфасфара́цыяй
дэфасфара́цыяю
М. дэфасфара́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

дэфека́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэфека́т дэфека́ты
Р. дэфека́ту дэфека́таў
Д. дэфека́ту дэфека́там
В. дэфека́т дэфека́ты
Т. дэфека́там дэфека́тамі
М. дэфека́це дэфека́тах

Крыніцы: piskunou2012.

дэфека́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэфека́тар дэфека́тары
Р. дэфека́тара дэфека́тараў
Д. дэфека́тару дэфека́тарам
В. дэфека́тар дэфека́тары
Т. дэфека́тарам дэфека́тарамі
М. дэфека́тары дэфека́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.