дэфекто́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэфекто́лаг |
дэфекто́лагі |
| Р. |
дэфекто́лага |
дэфекто́лагаў |
| Д. |
дэфекто́лагу |
дэфекто́лагам |
| В. |
дэфекто́лага |
дэфекто́лагаў |
| Т. |
дэфекто́лагам |
дэфекто́лагамі |
| М. |
дэфекто́лагу |
дэфекто́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэфекто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэфекто́ўка |
| Р. |
дэфекто́ўкі |
| Д. |
дэфекто́ўцы |
| В. |
дэфекто́ўку |
| Т. |
дэфекто́ўкай дэфекто́ўкаю |
| М. |
дэфекто́ўцы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
дэфекто́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэфекто́ўшчык |
дэфекто́ўшчыкі |
| Р. |
дэфекто́ўшчыка |
дэфекто́ўшчыкаў |
| Д. |
дэфекто́ўшчыку |
дэфекто́ўшчыкам |
| В. |
дэфекто́ўшчыка |
дэфекто́ўшчыкаў |
| Т. |
дэфекто́ўшчыкам |
дэфекто́ўшчыкамі |
| М. |
дэфекто́ўшчыку |
дэфекто́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэфекты́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэфекты́ўнасць |
| Р. |
дэфекты́ўнасці |
| Д. |
дэфекты́ўнасці |
| В. |
дэфекты́ўнасць |
| Т. |
дэфекты́ўнасцю |
| М. |
дэфекты́ўнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэфекты́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэфекты́ўны |
дэфекты́ўная |
дэфекты́ўнае |
дэфекты́ўныя |
| Р. |
дэфекты́ўнага |
дэфекты́ўнай дэфекты́ўнае |
дэфекты́ўнага |
дэфекты́ўных |
| Д. |
дэфекты́ўнаму |
дэфекты́ўнай |
дэфекты́ўнаму |
дэфекты́ўным |
| В. |
дэфекты́ўны (неадуш.) дэфекты́ўнага (адуш.) |
дэфекты́ўную |
дэфекты́ўнае |
дэфекты́ўныя (неадуш.) дэфекты́ўных (адуш.) |
| Т. |
дэфекты́ўным |
дэфекты́ўнай дэфекты́ўнаю |
дэфекты́ўным |
дэфекты́ўнымі |
| М. |
дэфекты́ўным |
дэфекты́ўнай |
дэфекты́ўным |
дэфекты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэфензі́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэфензі́ва |
| Р. |
дэфензі́вы |
| Д. |
дэфензі́ве |
| В. |
дэфензі́ву |
| Т. |
дэфензі́вай дэфензі́ваю |
| М. |
дэфензі́ве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэфензі́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэфензі́ўшчык |
дэфензі́ўшчыкі |
| Р. |
дэфензі́ўшчыка |
дэфензі́ўшчыкаў |
| Д. |
дэфензі́ўшчыку |
дэфензі́ўшчыкам |
| В. |
дэфензі́ўшчыка |
дэфензі́ўшчыкаў |
| Т. |
дэфензі́ўшчыкам |
дэфензі́ўшчыкамі |
| М. |
дэфензі́ўшчыку |
дэфензі́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
дэферыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэферыза́цыя |
| Р. |
дэферыза́цыі |
| Д. |
дэферыза́цыі |
| В. |
дэферыза́цыю |
| Т. |
дэферыза́цыяй дэферыза́цыяю |
| М. |
дэферыза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.