дэфека́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэфека́цыя |
| Р. |
дэфека́цыі |
| Д. |
дэфека́цыі |
| В. |
дэфека́цыю |
| Т. |
дэфека́цыяй дэфека́цыяю |
| М. |
дэфека́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
дэфе́кт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэфе́кт |
дэфе́кты |
| Р. |
дэфе́кту |
дэфе́ктаў |
| Д. |
дэфе́кту |
дэфе́ктам |
| В. |
дэфе́кт |
дэфе́кты |
| Т. |
дэфе́ктам |
дэфе́ктамі |
| М. |
дэфе́кце |
дэфе́ктах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэфектава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэфектава́ны |
дэфектава́ная |
дэфектава́нае |
дэфектава́ныя |
| Р. |
дэфектава́нага |
дэфектава́най дэфектава́нае |
дэфектава́нага |
дэфектава́ных |
| Д. |
дэфектава́наму |
дэфектава́най |
дэфектава́наму |
дэфектава́ным |
| В. |
дэфектава́ны (неадуш.) дэфектава́нага (адуш.) |
дэфектава́ную |
дэфектава́нае |
дэфектава́ныя (неадуш.) дэфектава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэфектава́ным |
дэфектава́най дэфектава́наю |
дэфектава́ным |
дэфектава́нымі |
| М. |
дэфектава́ным |
дэфектава́най |
дэфектава́ным |
дэфектава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэфектава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэфектава́ны |
дэфектава́ная |
дэфектава́нае |
дэфектава́ныя |
| Р. |
дэфектава́нага |
дэфектава́най дэфектава́нае |
дэфектава́нага |
дэфектава́ных |
| Д. |
дэфектава́наму |
дэфектава́най |
дэфектава́наму |
дэфектава́ным |
| В. |
дэфектава́ны (неадуш.) дэфектава́нага (адуш.) |
дэфектава́ную |
дэфектава́нае |
дэфектава́ныя (неадуш.) дэфектава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэфектава́ным |
дэфектава́най дэфектава́наю |
дэфектава́ным |
дэфектава́нымі |
| М. |
дэфектава́ным |
дэфектава́най |
дэфектава́ным |
дэфектава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэфектава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дэфекту́ецца |
дэфекту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дэфектава́ўся |
дэфектава́ліся |
| ж. |
дэфектава́лася |
| н. |
дэфектава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэфекту́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэфектава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэфекту́ю |
дэфекту́ем |
| 2-я ас. |
дэфекту́еш |
дэфекту́еце |
| 3-я ас. |
дэфекту́е |
дэфекту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэфектава́ў |
дэфектава́лі |
| ж. |
дэфектава́ла |
| н. |
дэфектава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэфекту́й |
дэфекту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэфекту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
дэфектава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэфекту́ю |
дэфекту́ем |
| 2-я ас. |
дэфекту́еш |
дэфекту́еце |
| 3-я ас. |
дэфекту́е |
дэфекту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэфектава́ў |
дэфектава́лі |
| ж. |
дэфектава́ла |
| н. |
дэфектава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэфекту́й |
дэфекту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дэфектава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
дэфекталагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэфекталагі́чны |
дэфекталагі́чная |
дэфекталагі́чнае |
дэфекталагі́чныя |
| Р. |
дэфекталагі́чнага |
дэфекталагі́чнай дэфекталагі́чнае |
дэфекталагі́чнага |
дэфекталагі́чных |
| Д. |
дэфекталагі́чнаму |
дэфекталагі́чнай |
дэфекталагі́чнаму |
дэфекталагі́чным |
| В. |
дэфекталагі́чны (неадуш.) дэфекталагі́чнага (адуш.) |
дэфекталагі́чную |
дэфекталагі́чнае |
дэфекталагі́чныя (неадуш.) дэфекталагі́чных (адуш.) |
| Т. |
дэфекталагі́чным |
дэфекталагі́чнай дэфекталагі́чнаю |
дэфекталагі́чным |
дэфекталагі́чнымі |
| М. |
дэфекталагі́чным |
дэфекталагі́чнай |
дэфекталагі́чным |
дэфекталагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.