дэтэрмінаты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дэтэрмінаты́ў | дэтэрмінаты́вы | |
| дэтэрмінаты́ва | дэтэрмінаты́ваў | |
| дэтэрмінаты́ву | дэтэрмінаты́вам | |
| дэтэрмінаты́ў | дэтэрмінаты́вы | |
| дэтэрмінаты́вам | дэтэрмінаты́вамі | |
| дэтэрмінаты́ве | дэтэрмінаты́вах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)