катапу́льтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
катапу́льтны |
катапу́льтная |
катапу́льтнае |
катапу́льтныя |
| Р. |
катапу́льтнага |
катапу́льтнай
катапу́льтнае |
катапу́льтнага |
катапу́льтных |
| Д. |
катапу́льтнаму |
катапу́льтнай |
катапу́льтнаму |
катапу́льтным |
| В. |
катапу́льтны (неадуш.)
катапу́льтнага (адуш.) |
катапу́льтную |
катапу́льтнае |
катапу́льтныя (неадуш.)
катапу́льтных (адуш.) |
| Т. |
катапу́льтным |
катапу́льтнай
катапу́льтнаю |
катапу́льтным |
катапу́льтнымі |
| М. |
катапу́льтным |
катапу́льтнай |
катапу́льтным |
катапу́льтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́тар |
ка́тары |
| Р. |
ка́тара |
ка́тараў |
| Д. |
ка́тару |
ка́тарам |
| В. |
ка́тар |
ка́тары |
| Т. |
ка́тарам |
ка́тарамі |
| М. |
ка́тары |
ка́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́тар
‘хвароба’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́тар |
ка́тары |
| Р. |
ка́тару |
ка́тараў |
| Д. |
ка́тару |
ка́тарам |
| В. |
ка́тар |
ка́тары |
| Т. |
ка́тарам |
ка́тарамі |
| М. |
ка́тары |
ка́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ката́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ката́р |
ката́ры |
| Р. |
ката́ра |
ката́раў |
| Д. |
ката́ру |
ката́рам |
| В. |
ката́ра |
ката́раў |
| Т. |
ката́рам |
ката́рамі |
| М. |
ката́ру |
ката́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ката́р
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ката́р |
| Р. |
Ката́ра |
| Д. |
Ката́ру |
| В. |
Ката́р |
| Т. |
Ка́тарам |
| М. |
Ката́ры |
катарабіё́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
катарабіё́нт |
катарабіё́нты |
| Р. |
катарабіё́нта |
катарабіё́нтаў |
| Д. |
катарабіё́нту |
катарабіё́нтам |
| В. |
катарабіё́нта |
катарабіё́нтаў |
| Т. |
катарабіё́нтам |
катарабіё́нтамі |
| М. |
катарабіё́нце |
катарабіё́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
катарабіё́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
катарабіё́нт |
катарабіё́нты |
| Р. |
катарабіё́нта |
катарабіё́нтаў |
| Д. |
катарабіё́нту |
катарабіё́нтам |
| В. |
катарабіё́нт |
катарабіё́нты |
| Т. |
катарабіё́нтам |
катарабіё́нтамі |
| М. |
катарабіё́нце |
катарабіё́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
катарабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
катарабудава́нне |
| Р. |
катарабудава́ння |
| Д. |
катарабудава́нню |
| В. |
катарабудава́нне |
| Т. |
катарабудава́ннем |
| М. |
катарабудава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
катара́кт
‘вадаспад’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
катара́кт |
катара́кты |
| Р. |
катара́кту |
катара́ктаў |
| Д. |
катара́кту |
катара́ктам |
| В. |
катара́кт |
катара́кты |
| Т. |
катара́ктам |
катара́ктамі |
| М. |
катара́кце |
катара́ктах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.