Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дэка́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэка́нскі дэка́нская дэка́нскае дэка́нскія
Р. дэка́нскага дэка́нскай
дэка́нскае		 дэка́нскага дэка́нскіх
Д. дэка́нскаму дэка́нскай дэка́нскаму дэка́нскім
В. дэка́нскі (неадуш.)
дэка́нскага (адуш.)		 дэка́нскую дэка́нскае дэка́нскія (неадуш.)
дэка́нскіх (адуш.)
Т. дэка́нскім дэка́нскай
дэка́нскаю		 дэка́нскім дэка́нскімі
М. дэка́нскім дэка́нскай дэка́нскім дэка́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

дэка́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэка́нства
Р. дэка́нства
Д. дэка́нству
В. дэка́нства
Т. дэка́нствам
М. дэка́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэка́нстваваць

‘займаць пасаду дэкана’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дэка́нствую дэка́нствуем
2-я ас. дэка́нствуеш дэка́нствуеце
3-я ас. дэка́нствуе дэка́нствуюць
Прошлы час
м. дэка́нстваваў дэка́нствавалі
ж. дэка́нствавала
н. дэка́нствавала
Загадны лад
2-я ас. дэка́нствуй дэка́нствуйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дэка́нствуючы

Крыніцы: piskunou2012.

дэканструктыві́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэканструктыві́зм
Р. дэканструктыві́зму
Д. дэканструктыві́зму
В. дэканструктыві́зм
Т. дэканструктыві́змам
М. дэканструктыві́зме

Крыніцы: piskunou2012.

дэканструктыві́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэканструктыві́ст дэканструктыві́сты
Р. дэканструктыві́ста дэканструктыві́стаў
Д. дэканструктыві́сту дэканструктыві́стам
В. дэканструктыві́ста дэканструктыві́стаў
Т. дэканструктыві́стам дэканструктыві́стамі
М. дэканструктыві́сце дэканструктыві́стах

Крыніцы: piskunou2012.

дэканструктыві́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэканструктыві́сцкі дэканструктыві́сцкая дэканструктыві́сцкае дэканструктыві́сцкія
Р. дэканструктыві́сцкага дэканструктыві́сцкай
дэканструктыві́сцкае		 дэканструктыві́сцкага дэканструктыві́сцкіх
Д. дэканструктыві́сцкаму дэканструктыві́сцкай дэканструктыві́сцкаму дэканструктыві́сцкім
В. дэканструктыві́сцкі (неадуш.)
дэканструктыві́сцкага (адуш.)		 дэканструктыві́сцкую дэканструктыві́сцкае дэканструктыві́сцкія (неадуш.)
дэканструктыві́сцкіх (адуш.)
Т. дэканструктыві́сцкім дэканструктыві́сцкай
дэканструктыві́сцкаю		 дэканструктыві́сцкім дэканструктыві́сцкімі
М. дэканструктыві́сцкім дэканструктыві́сцкай дэканструктыві́сцкім дэканструктыві́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

дэкантацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэкантацы́йны дэкантацы́йная дэкантацы́йнае дэкантацы́йныя
Р. дэкантацы́йнага дэкантацы́йнай
дэкантацы́йнае		 дэкантацы́йнага дэкантацы́йных
Д. дэкантацы́йнаму дэкантацы́йнай дэкантацы́йнаму дэкантацы́йным
В. дэкантацы́йны (неадуш.)
дэкантацы́йнага (адуш.)		 дэкантацы́йную дэкантацы́йнае дэкантацы́йныя (неадуш.)
дэкантацы́йных (адуш.)
Т. дэкантацы́йным дэкантацы́йнай
дэкантацы́йнаю		 дэкантацы́йным дэкантацы́йнымі
М. дэкантацы́йным дэкантацы́йнай дэкантацы́йным дэкантацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

дэканта́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэканта́цыя
Р. дэканта́цыі
Д. дэканта́цыі
В. дэканта́цыю
Т. дэканта́цыяй
дэканта́цыяю
М. дэканта́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

дэканцэрагеніза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэканцэрагеніза́цыя
Р. дэканцэрагеніза́цыі
Д. дэканцэрагеніза́цыі
В. дэканцэрагеніза́цыю
Т. дэканцэрагеніза́цыяй
дэканцэрагеніза́цыяю
М. дэканцэрагеніза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

дэкапі́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэкапі́раванне
Р. дэкапі́равання
Д. дэкапі́раванню
В. дэкапі́раванне
Т. дэкапі́раваннем
М. дэкапі́раванні

Крыніцы: piskunou2012.