Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дэкальцынава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дэкальцыну́ецца дэкальцыну́юцца
Прошлы час
м. дэкальцынава́ўся дэкальцынава́ліся
ж. дэкальцынава́лася
н. дэкальцынава́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час дэкальцынава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

дэкальцынава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дэкальцыну́ю дэкальцыну́ем
2-я ас. дэкальцыну́еш дэкальцыну́еце
3-я ас. дэкальцыну́е дэкальцыну́юць
Прошлы час
м. дэкальцынава́ў дэкальцынава́лі
ж. дэкальцынава́ла
н. дэкальцынава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэкальцыну́й дэкальцыну́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дэкальцыну́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дэкальцынава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дэкальцыну́ю дэкальцыну́ем
2-я ас. дэкальцыну́еш дэкальцыну́еце
3-я ас. дэкальцыну́е дэкальцыну́юць
Прошлы час
м. дэкальцынава́ў дэкальцынава́лі
ж. дэкальцынава́ла
н. дэкальцынава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэкальцыну́й дэкальцыну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дэкальцынава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дэкальцына́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэкальцына́цыя
Р. дэкальцына́цыі
Д. дэкальцына́цыі
В. дэкальцына́цыю
Т. дэкальцына́цыяй
дэкальцына́цыяю
М. дэкальцына́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дэкамеві́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэкамеві́т
Р. дэкамеві́ту
Д. дэкамеві́ту
В. дэкамеві́т
Т. дэкамеві́там
М. дэкамеві́це

Крыніцы: piskunou2012.

дэкаме́тр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэкаме́тр дэкаме́тры
Р. дэкаме́тра дэкаме́траў
Д. дэкаме́тру дэкаме́трам
В. дэкаме́тр дэкаме́тры
Т. дэкаме́трам дэкаме́трамі
М. дэкаме́тры дэкаме́трах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэкампазё́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэкампазё́р дэкампазё́ры
Р. дэкампазё́ра дэкампазё́раў
Д. дэкампазё́ру дэкампазё́рам
В. дэкампазё́р дэкампазё́ры
Т. дэкампазё́рам дэкампазё́рамі
М. дэкампазё́ры дэкампазё́рах

Крыніцы: piskunou2012.

дэкампазіцыйны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэкампазіцыйны дэкампазіцыйная дэкампазіцыйнае дэкампазіцыйныя
Р. дэкампазіцыйнага дэкампазіцыйнай
дэкампазіцыйнае		 дэкампазіцыйнага дэкампазіцыйных
Д. дэкампазіцыйнаму дэкампазіцыйнай дэкампазіцыйнаму дэкампазіцыйным
В. дэкампазіцыйны
дэкампазіцыйнага		 дэкампазіцыйную дэкампазіцыйнае дэкампазіцыйныя
Т. дэкампазіцыйным дэкампазіцыйнай
дэкампазіцыйнаю		 дэкампазіцыйным дэкампазіцыйнымі
М. дэкампазіцыйным дэкампазіцыйнай дэкампазіцыйным дэкампазіцыйных

дэкампазі́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэкампазі́цыя
Р. дэкампазі́цыі
Д. дэкампазі́цыі
В. дэкампазі́цыю
Т. дэкампазі́цыяй
дэкампазі́цыяю
М. дэкампазі́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

дэкампенсава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэкампенсава́ны дэкампенсава́ная дэкампенсава́нае дэкампенсава́ныя
Р. дэкампенсава́нага дэкампенсава́най
дэкампенсава́нае		 дэкампенсава́нага дэкампенсава́ных
Д. дэкампенсава́наму дэкампенсава́най дэкампенсава́наму дэкампенсава́ным
В. дэкампенсава́ны (неадуш.)
дэкампенсава́нага (адуш.)		 дэкампенсава́ную дэкампенсава́нае дэкампенсава́ныя (неадуш.)
дэкампенсава́ных (адуш.)
Т. дэкампенсава́ным дэкампенсава́най
дэкампенсава́наю		 дэкампенсава́ным дэкампенсава́нымі
М. дэкампенсава́ным дэкампенсава́най дэкампенсава́ным дэкампенсава́ных

Крыніцы: piskunou2012.