дэкальцына́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дэкальцына́цыя | |
| дэкальцына́цыі | |
| дэкальцына́цыі | |
| дэкальцына́цыю | |
| дэкальцына́цыяй дэкальцына́цыяю |
|
| дэкальцына́цыі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)