дэкапі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэкапі́раваны |
дэкапі́раваная |
дэкапі́раванае |
дэкапі́раваныя |
| Р. |
дэкапі́раванага |
дэкапі́раванай
дэкапі́раванае |
дэкапі́раванага |
дэкапі́раваных |
| Д. |
дэкапі́раванаму |
дэкапі́раванай |
дэкапі́раванаму |
дэкапі́раваным |
| В. |
дэкапі́раваны (неадуш.)
дэкапі́раванага (адуш.) |
дэкапі́раваную |
дэкапі́раванае |
дэкапі́раваныя (неадуш.)
дэкапі́раваных (адуш.) |
| Т. |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раванай
дэкапі́раванаю |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раванымі |
| М. |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раванай |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкапі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэкапі́раваны |
дэкапі́раваная |
дэкапі́раванае |
дэкапі́раваныя |
| Р. |
дэкапі́раванага |
дэкапі́раванай
дэкапі́раванае |
дэкапі́раванага |
дэкапі́раваных |
| Д. |
дэкапі́раванаму |
дэкапі́раванай |
дэкапі́раванаму |
дэкапі́раваным |
| В. |
дэкапі́раваны (неадуш.)
дэкапі́раванага (адуш.) |
дэкапі́раваную |
дэкапі́раванае |
дэкапі́раваныя (неадуш.)
дэкапі́раваных (адуш.) |
| Т. |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раванай
дэкапі́раванаю |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раванымі |
| М. |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раванай |
дэкапі́раваным |
дэкапі́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкапіта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэкапіта́цыя |
дэкапіта́цыі |
| Р. |
дэкапіта́цыі |
дэкапіта́цый |
| Д. |
дэкапіта́цыі |
дэкапіта́цыям |
| В. |
дэкапіта́цыю |
дэкапіта́цыі |
| Т. |
дэкапіта́цыяй
дэкапіта́цыяю |
дэкапіта́цыямі |
| М. |
дэкапіта́цыі |
дэкапіта́цыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкапо́да
‘малюск’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэкапо́да |
дэкапо́ды |
| Р. |
дэкапо́ды |
дэкапо́д |
| Д. |
дэкапо́дзе |
дэкапо́дам |
| В. |
дэкапо́ду |
дэкапо́д |
| Т. |
дэкапо́дай
дэкапо́даю |
дэкапо́дамі |
| М. |
дэкапо́дзе |
дэкапо́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкарава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэкарава́нне |
| Р. |
дэкарава́ння |
| Д. |
дэкарава́нню |
| В. |
дэкарава́нне |
| Т. |
дэкарава́ннем |
| М. |
дэкарава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкарава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэкарава́ны |
дэкарава́ная |
дэкарава́нае |
дэкарава́ныя |
| Р. |
дэкарава́нага |
дэкарава́най
дэкарава́нае |
дэкарава́нага |
дэкарава́ных |
| Д. |
дэкарава́наму |
дэкарава́най |
дэкарава́наму |
дэкарава́ным |
| В. |
дэкарава́ны (неадуш.)
дэкарава́нага (адуш.) |
дэкарава́ную |
дэкарава́нае |
дэкарава́ныя (неадуш.)
дэкарава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэкарава́ным |
дэкарава́най
дэкарава́наю |
дэкарава́ным |
дэкарава́нымі |
| М. |
дэкарава́ным |
дэкарава́най |
дэкарава́ным |
дэкарава́ных |
Кароткая форма: дэкарава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкарава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэкарава́ны |
дэкарава́ная |
дэкарава́нае |
дэкарава́ныя |
| Р. |
дэкарава́нага |
дэкарава́най
дэкарава́нае |
дэкарава́нага |
дэкарава́ных |
| Д. |
дэкарава́наму |
дэкарава́най |
дэкарава́наму |
дэкарава́ным |
| В. |
дэкарава́ны (неадуш.)
дэкарава́нага (адуш.) |
дэкарава́ную |
дэкарава́нае |
дэкарава́ныя (неадуш.)
дэкарава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэкарава́ным |
дэкарава́най
дэкарава́наю |
дэкарава́ным |
дэкарава́нымі |
| М. |
дэкарава́ным |
дэкарава́най |
дэкарава́ным |
дэкарава́ных |
Кароткая форма: дэкарава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкарава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дэкару́ецца |
дэкару́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дэкарава́ўся |
дэкарава́ліся |
| ж. |
дэкарава́лася |
| н. |
дэкарава́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.