дэкарацы́йна-экспрэсі́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўны |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўная |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнае |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўныя |
| Р. |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнага |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнай
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнае |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнага |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўных |
| Д. |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнаму |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнай |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнаму |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўным |
| В. |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўны (неадуш.)
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнага (адуш.) |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўную |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнае |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўныя (неадуш.)
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўных (адуш.) |
| Т. |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўным |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнай
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнаю |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўным |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнымі |
| М. |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўным |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўнай |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўным |
дэкарацы́йна-экспрэсі́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкарацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэкарацы́йны |
дэкарацы́йная |
дэкарацы́йнае |
дэкарацы́йныя |
| Р. |
дэкарацы́йнага |
дэкарацы́йнай
дэкарацы́йнае |
дэкарацы́йнага |
дэкарацы́йных |
| Д. |
дэкарацы́йнаму |
дэкарацы́йнай |
дэкарацы́йнаму |
дэкарацы́йным |
| В. |
дэкарацы́йны (неадуш.)
дэкарацы́йнага (адуш.) |
дэкарацы́йную |
дэкарацы́йнае |
дэкарацы́йныя (неадуш.)
дэкарацы́йных (адуш.) |
| Т. |
дэкарацы́йным |
дэкарацы́йнай
дэкарацы́йнаю |
дэкарацы́йным |
дэкарацы́йнымі |
| М. |
дэкарацы́йным |
дэкарацы́йнай |
дэкарацы́йным |
дэкарацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэкара́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэкара́цыя |
дэкара́цыі |
| Р. |
дэкара́цыі |
дэкара́цый |
| Д. |
дэкара́цыі |
дэкара́цыям |
| В. |
дэкара́цыю |
дэкара́цыі |
| Т. |
дэкара́цыяй
дэкара́цыяю |
дэкара́цыямі |
| М. |
дэкара́цыі |
дэкара́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэкарбаксілі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэкарбаксілі́раванне |
дэкарбаксілі́раванні |
| Р. |
дэкарбаксілі́равання |
дэкарбаксілі́раванняў |
| Д. |
дэкарбаксілі́раванню |
дэкарбаксілі́раванням |
| В. |
дэкарбаксілі́раванне |
дэкарбаксілі́раванні |
| Т. |
дэкарбаксілі́раваннем |
дэкарбаксілі́раваннямі |
| М. |
дэкарбаксілі́раванні |
дэкарбаксілі́раваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэкарбаніза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэкарбаніза́цыя |
| Р. |
дэкарбаніза́цыі |
| Д. |
дэкарбаніза́цыі |
| В. |
дэкарбаніза́цыю |
| Т. |
дэкарбаніза́цыяй
дэкарбаніза́цыяю |
| М. |
дэкарбаніза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
Дэка́рт
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Дэка́рт |
Дэка́рты |
| Р. |
Дэка́рта |
Дэка́ртаў |
| Д. |
Дэка́рту |
Дэка́ртам |
| В. |
Дэка́рта |
Дэка́ртаў |
| Т. |
Дэка́ртам |
Дэка́ртамі |
| М. |
Дэка́рце
Дэка́рту |
Дэка́ртах |