дэканцэрагеніза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дэканцэрагеніза́цыя | |
| дэканцэрагеніза́цыі | |
| дэканцэрагеніза́цыі | |
| дэканцэрагеніза́цыю | |
| дэканцэрагеніза́цыяй дэканцэрагеніза́цыяю |
|
| дэканцэрагеніза́цыі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)