каржа́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каржа́к |
каржакі́ |
| Р. |
каржака́ |
каржако́ў |
| Д. |
каржаку́ |
каржака́м |
| В. |
каржа́к |
каржакі́ |
| Т. |
каржако́м |
каржака́мі |
| М. |
каржаку́ |
каржака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каржакава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каржакава́тасць |
| Р. |
каржакава́тасці |
| Д. |
каржакава́тасці |
| В. |
каржакава́тасць |
| Т. |
каржакава́тасцю |
| М. |
каржакава́тасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каржакава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каржакава́ты |
каржакава́тая |
каржакава́тае |
каржакава́тыя |
| Р. |
каржакава́тага |
каржакава́тай каржакава́тае |
каржакава́тага |
каржакава́тых |
| Д. |
каржакава́таму |
каржакава́тай |
каржакава́таму |
каржакава́тым |
| В. |
каржакава́ты (неадуш.) каржакава́тага (адуш.) |
каржакава́тую |
каржакава́тае |
каржакава́тыя (неадуш.) каржакава́тых (адуш.) |
| Т. |
каржакава́тым |
каржакава́тай каржакава́таю |
каржакава́тым |
каржакава́тымі |
| М. |
каржакава́тым |
каржакава́тай |
каржакава́тым |
каржакава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каржакаве́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
каржакаве́е |
каржакаве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каржакаве́ў |
каржакаве́лі |
| ж. |
каржакаве́ла |
| н. |
каржакаве́ла |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
каржане́ць
‘абсыхаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каржане́ю |
каржане́ем |
| 2-я ас. |
каржане́еш |
каржане́еце |
| 3-я ас. |
каржане́е |
каржане́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каржане́ў |
каржане́лі |
| ж. |
каржане́ла |
| н. |
каржане́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каржане́й |
каржане́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каржане́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
каржэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каржэ́ю |
каржэ́ем |
| 2-я ас. |
каржэ́еш |
каржэ́еце |
| 3-я ас. |
каржэ́е |
каржэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каржэ́ў |
каржэ́лі |
| ж. |
каржэ́ла |
| н. |
каржэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каржэ́й |
каржэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каржэ́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Карзе́ева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карзе́ева |
| Р. |
Карзе́ева |
| Д. |
Карзе́еву |
| В. |
Карзе́ева |
| Т. |
Карзе́евам |
| М. |
Карзе́еве |
карзі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карзі́на |
карзі́ны |
| Р. |
карзі́ны |
карзі́н |
| Д. |
карзі́не |
карзі́нам |
| В. |
карзі́ну |
карзі́ны |
| Т. |
карзі́най карзі́наю |
карзі́намі |
| М. |
карзі́не |
карзі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.