Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

касяко́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
касяко́м - -

Крыніцы: piskunou2012.

Касяля́цкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Касяля́цкі
Р. Касяля́цкага
Д. Касяля́цкаму
В. Касяля́цкі
Т. Касяля́цкім
М. Касяля́цкім

Касяні́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Касяні́чы
Р. Касяні́ч
Касяні́чаў
Д. Касяні́чам
В. Касяні́чы
Т. Касяні́чамі
М. Касяні́чах

касяну́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. касяну́ касянё́м
2-я ас. касяне́ш касяняце́
3-я ас. касяне́ касяну́ць
Прошлы час
м. касяну́ў касяну́лі
ж. касяну́ла
н. касяну́ла
Загадны лад
2-я ас. касяні́ касяні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час касяну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кася́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кася́чны кася́чная кася́чнае кася́чныя
Р. кася́чнага кася́чнай
кася́чнае		 кася́чнага кася́чных
Д. кася́чнаму кася́чнай кася́чнаму кася́чным
В. кася́чны (неадуш.)
кася́чнага (адуш.)		 кася́чную кася́чнае кася́чныя (неадуш.)
кася́чных (адуш.)
Т. кася́чным кася́чнай
кася́чнаю		 кася́чным кася́чнымі
М. кася́чным кася́чнай кася́чным кася́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

касячо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. касячо́к касячкі́
Р. касячка́ касячко́ў
Д. касячку́ касячка́м
В. касячо́к касячкі́
Т. касячко́м касячка́мі
М. касячку́ касячка́х

Крыніцы: tsbm1984.

ка́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́т ка́ты
Р. ка́та ка́таў
Д. ка́ту ка́там
В. ка́та ка́таў
Т. ка́там ка́тамі
М. ка́це ка́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ка́та
Р. ка́ты
Д. ка́це
В. ка́ту
Т. ка́тай
ка́таю
М. ка́це

Крыніцы: piskunou2012.

катабалі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. катабалі́зм катабалі́змы
Р. катабалі́зму катабалі́змаў
Д. катабалі́зму катабалі́змам
В. катабалі́зм катабалі́змы
Т. катабалі́змам катабалі́змамі
М. катабалі́зме катабалі́змах

Крыніцы: piskunou2012.

катабалі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. катабалі́чны катабалі́чная катабалі́чнае катабалі́чныя
Р. катабалі́чнага катабалі́чнай
катабалі́чнае		 катабалі́чнага катабалі́чных
Д. катабалі́чнаму катабалі́чнай катабалі́чнаму катабалі́чным
В. катабалі́чны (неадуш.)
катабалі́чнага (адуш.)		 катабалі́чную катабалі́чнае катабалі́чныя (неадуш.)
катабалі́чных (адуш.)
Т. катабалі́чным катабалі́чнай
катабалі́чнаю		 катабалі́чным катабалі́чнымі
М. катабалі́чным катабалі́чнай катабалі́чным катабалі́чных

Крыніцы: piskunou2012.