кастры́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кастры́рую |
кастры́руем |
| 2-я ас. |
кастры́руеш |
кастры́руеце |
| 3-я ас. |
кастры́руе |
кастры́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
кастры́раваў |
кастры́равалі |
| ж. |
кастры́равала |
| н. |
кастры́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кастры́руй |
кастры́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кастры́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кастры́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кастры́ца |
| Р. |
кастры́цы |
| Д. |
кастры́цы |
| В. |
кастры́цу |
| Т. |
кастры́цай кастры́цаю |
| М. |
кастры́цы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кастры́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кастры́ца |
| Р. |
Кастры́цы |
| Д. |
Кастры́цы |
| В. |
Кастры́цу |
| Т. |
Кастры́цай Кастры́цаю |
| М. |
Кастры́цы |
кастры́цавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кастры́цавы |
кастры́цавая |
кастры́цавае |
кастры́цавыя |
| Р. |
кастры́цавага |
кастры́цавай кастры́цавае |
кастры́цавага |
кастры́цавых |
| Д. |
кастры́цаваму |
кастры́цавай |
кастры́цаваму |
кастры́цавым |
| В. |
кастры́цавы (неадуш.) кастры́цавага (адуш.) |
кастры́цавую |
кастры́цавае |
кастры́цавыя (неадуш.) кастры́цавых (адуш.) |
| Т. |
кастры́цавым |
кастры́цавай кастры́цаваю |
кастры́цавым |
кастры́цавымі |
| М. |
кастры́цавым |
кастры́цавай |
кастры́цавым |
кастры́цавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Кастры́цы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кастры́цы |
| Р. |
Кастры́ц Кастры́цаў |
| Д. |
Кастры́цам |
| В. |
Кастры́цы |
| Т. |
Кастры́цамі |
| М. |
Кастры́цах |
кастры́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кастры́чнік |
| Р. |
кастры́чніка |
| Д. |
кастры́чніку |
| В. |
кастры́чнік |
| Т. |
кастры́чнікам |
| М. |
кастры́чніку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кастры́чнік
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кастры́чнік |
| Р. |
Кастры́чніка |
| Д. |
Кастры́чніку |
| В. |
Кастры́чнік |
| Т. |
Кастры́чнікам |
| М. |
Кастры́чніку |