Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

нарыхто́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарыхто́ўчы нарыхто́ўчая нарыхто́ўчае нарыхто́ўчыя
Р. нарыхто́ўчага нарыхто́ўчай
нарыхто́ўчае		 нарыхто́ўчага нарыхто́ўчых
Д. нарыхто́ўчаму нарыхто́ўчай нарыхто́ўчаму нарыхто́ўчым
В. нарыхто́ўчы (неадуш.)
нарыхто́ўчага (адуш.)		 нарыхто́ўчую нарыхто́ўчае нарыхто́ўчыя (неадуш.)
нарыхто́ўчых (адуш.)
Т. нарыхто́ўчым нарыхто́ўчай
нарыхто́ўчаю		 нарыхто́ўчым нарыхто́ўчымі
М. нарыхто́ўчым нарыхто́ўчай нарыхто́ўчым нарыхто́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

нарыхто́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нарыхто́ўшчык нарыхто́ўшчыкі
Р. нарыхто́ўшчыка нарыхто́ўшчыкаў
Д. нарыхто́ўшчыку нарыхто́ўшчыкам
В. нарыхто́ўшчыка нарыхто́ўшчыкаў
Т. нарыхто́ўшчыкам нарыхто́ўшчыкамі
М. нарыхто́ўшчыку нарыхто́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарыхто́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нарыхто́ўшчыца нарыхто́ўшчыцы
Р. нарыхто́ўшчыцы нарыхто́ўшчыц
Д. нарыхто́ўшчыцы нарыхто́ўшчыцам
В. нарыхто́ўшчыцу нарыхто́ўшчыц
Т. нарыхто́ўшчыцай
нарыхто́ўшчыцаю		 нарыхто́ўшчыцамі
М. нарыхто́ўшчыцы нарыхто́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарыхто́ўшчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарыхто́ўшчыцкі нарыхто́ўшчыцкая нарыхто́ўшчыцкае нарыхто́ўшчыцкія
Р. нарыхто́ўшчыцкага нарыхто́ўшчыцкай
нарыхто́ўшчыцкае		 нарыхто́ўшчыцкага нарыхто́ўшчыцкіх
Д. нарыхто́ўшчыцкаму нарыхто́ўшчыцкай нарыхто́ўшчыцкаму нарыхто́ўшчыцкім
В. нарыхто́ўшчыцкі
нарыхто́ўшчыцкага		 нарыхто́ўшчыцкую нарыхто́ўшчыцкае нарыхто́ўшчыцкія
Т. нарыхто́ўшчыцкім нарыхто́ўшчыцкай
нарыхто́ўшчыцкаю		 нарыхто́ўшчыцкім нарыхто́ўшчыцкімі
М. нарыхто́ўшчыцкім нарыхто́ўшчыцкай нарыхто́ўшчыцкім нарыхто́ўшчыцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

нары́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нары́ца нары́цы
Р. нары́цы нары́ц
Д. нары́цы нары́цам
В. нары́цу нары́ц
Т. нары́цай
нары́цаю		 нары́цамі
М. нары́цы нары́цах

Крыніцы: piskunou2012.

нарыцава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарыцава́ты нарыцава́тая нарыцава́тае нарыцава́тыя
Р. нарыцава́тага нарыцава́тай
нарыцава́тае		 нарыцава́тага нарыцава́тых
Д. нарыцава́таму нарыцава́тай нарыцава́таму нарыцава́тым
В. нарыцава́ты (неадуш.)
нарыцава́тага (адуш.)		 нарыцава́тую нарыцава́тае нарыцава́тыя (неадуш.)
нарыцава́тых (адуш.)
Т. нарыцава́тым нарыцава́тай
нарыцава́таю		 нарыцава́тым нарыцава́тымі
М. нарыцава́тым нарыцава́тай нарыцава́тым нарыцава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

нары́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. нары́е нары́юць
Прошлы час
м. нары́ў нары́лі
ж. нары́ла
н. нары́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час нары́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарэ́берны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарэ́берны нарэ́берная нарэ́бернае нарэ́берныя
Р. нарэ́бернага нарэ́бернай
нарэ́бернае		 нарэ́бернага нарэ́берных
Д. нарэ́бернаму нарэ́бернай нарэ́бернаму нарэ́берным
В. нарэ́берны (неадуш.)
нарэ́бернага (адуш.)		 нарэ́берную нарэ́бернае нарэ́берныя (неадуш.)
нарэ́берных (адуш.)
Т. нарэ́берным нарэ́бернай
нарэ́бернаю		 нарэ́берным нарэ́бернымі
М. нарэ́берным нарэ́бернай нарэ́берным нарэ́берных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

нарэдча́с

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
нарэдча́с - -

Крыніцы: piskunou2012.

нарэ́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нарэ́з нарэ́зы
Р. нарэ́зу нарэ́заў
Д. нарэ́зу нарэ́зам
В. нарэ́з нарэ́зы
Т. нарэ́зам нарэ́замі
М. нарэ́зе нарэ́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.