нарыхто́ўчы
прыметнік, адносны
| нарыхто́ўчы | нарыхто́ўчая | нарыхто́ўчае | нарыхто́ўчыя | |
| нарыхто́ўчага | нарыхто́ўчай нарыхто́ўчае |
нарыхто́ўчага | нарыхто́ўчых | |
| нарыхто́ўчаму | нарыхто́ўчай | нарыхто́ўчаму | нарыхто́ўчым | |
| нарыхто́ўчы ( нарыхто́ўчага ( |
нарыхто́ўчую | нарыхто́ўчае | нарыхто́ўчыя ( нарыхто́ўчых ( |
|
| нарыхто́ўчым | нарыхто́ўчай нарыхто́ўчаю |
нарыхто́ўчым | нарыхто́ўчымі | |
| нарыхто́ўчым | нарыхто́ўчай | нарыхто́ўчым | нарыхто́ўчых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)