Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

кіраўні́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кіраўні́цкі кіраўні́цкая кіраўні́цкае кіраўні́цкія
Р. кіраўні́цкага кіраўні́цкай
кіраўні́цкае
кіраўні́цкага кіраўні́цкіх
Д. кіраўні́цкаму кіраўні́цкай кіраўні́цкаму кіраўні́цкім
В. кіраўні́цкі (неадуш.)
кіраўні́цкага (адуш.)
кіраўні́цкую кіраўні́цкае кіраўні́цкія (неадуш.)
кіраўні́цкіх (адуш.)
Т. кіраўні́цкім кіраўні́цкай
кіраўні́цкаю
кіраўні́цкім кіраўні́цкімі
М. кіраўні́цкім кіраўні́цкай кіраўні́цкім кіраўні́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

кіраўні́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кіраўні́цтва
Р. кіраўні́цтва
Д. кіраўні́цтву
В. кіраўні́цтва
Т. кіраўні́цтвам
М. кіраўні́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кіраўні́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кіраўні́чка кіраўні́чкі
Р. кіраўні́чкі кіраўні́чак
Д. кіраўні́чцы кіраўні́чкам
В. кіраўні́чку кіраўні́чак
Т. кіраўні́чкай
кіраўні́чкаю
кіраўні́чкамі
М. кіраўні́чцы кіраўні́чках

Крыніцы: piskunou2012.

кіраўні́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кіраўні́чы кіраўні́чая кіраўні́чае кіраўні́чыя
Р. кіраўні́чага кіраўні́чай
кіраўні́чае
кіраўні́чага кіраўні́чых
Д. кіраўні́чаму кіраўні́чай кіраўні́чаму кіраўні́чым
В. кіраўні́чы (неадуш.)
кіраўні́чага (адуш.)
кіраўні́чую кіраўні́чае кіраўні́чыя (неадуш.)
кіраўні́чых (адуш.)
Т. кіраўні́чым кіраўні́чай
кіраўні́чаю
кіраўні́чым кіраўні́чымі
М. кіраўні́чым кіраўні́чай кіраўні́чым кіраўні́чых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Кі́раўск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кі́раўск
Р. Кі́раўска
Д. Кі́раўску
В. Кі́раўск
Т. Кі́раўскам
М. Кі́раўску

Кі́раўскае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Кі́раўскае
Р. Кі́раўскага
Д. Кі́раўскаму
В. Кі́раўскае
Т. Кі́раўскім
М. Кі́раўскім

Кі́раўская

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Кі́раўская
Р. Кі́раўскай
Д. Кі́раўскай
В. Кі́раўскую
Т. Кі́раўскай
Кі́раўскаю
М. Кі́раўскай

кі́раўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кі́раўскі кі́раўская кі́раўскае кі́раўскія
Р. кі́раўскага кі́раўскай
кі́раўскае
кі́раўскага кі́раўскіх
Д. кі́раўскаму кі́раўскай кі́раўскаму кі́раўскім
В. кі́раўскі (неадуш.)
кі́раўскага (адуш.)
кі́раўскую кі́раўскае кі́раўскія (неадуш.)
кі́раўскіх (адуш.)
Т. кі́раўскім кі́раўскай
кі́раўскаю
кі́раўскім кі́раўскімі
М. кі́раўскім кі́раўскай кі́раўскім кі́раўскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Кірве́лі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кірве́лі
Р. Кірве́ль
Кірве́ляў
Д. Кірве́лям
В. Кірве́лі
Т. Кірве́лямі
М. Кірве́лях

кіргі́з

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кіргі́з кіргі́зы
Р. кіргі́за кіргі́заў
Д. кіргі́зу кіргі́зам
В. кіргі́за кіргі́заў
Т. кіргі́зам кіргі́замі
М. кіргі́зе кіргі́зах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.