кірма́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кірма́шнік | кірма́шнікі | |
| кірма́шніка | кірма́шнікаў | |
| кірма́шніку | кірма́шнікам | |
| кірма́шніка | кірма́шнікаў | |
| кірма́шнікам | кірма́шнікамі | |
| кірма́шніку | кірма́шніках |
Крыніцы:
кірма́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кірма́шнік | кірма́шнікі | |
| кірма́шніка | кірма́шнікаў | |
| кірма́шніку | кірма́шнікам | |
| кірма́шніка | кірма́шнікаў | |
| кірма́шнікам | кірма́шнікамі | |
| кірма́шніку | кірма́шніках |
Крыніцы:
кірма́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кірма́шніца | кірма́шніцы | |
| кірма́шніцы | кірма́шніц | |
| кірма́шніцы | кірма́шніцам | |
| кірма́шніцу | кірма́шніц | |
| кірма́шніцай кірма́шніцаю |
кірма́шніцамі | |
| кірма́шніцы | кірма́шніцах |
Крыніцы:
кірма́шны
прыметнік, адносны
| кірма́шны | кірма́шная | кірма́шнае | кірма́шныя | |
| кірма́шнага | кірма́шнай кірма́шнае |
кірма́шнага | кірма́шных | |
| кірма́шнаму | кірма́шнай | кірма́шнаму | кірма́шным | |
| кірма́шны ( кірма́шнага ( |
кірма́шную | кірма́шнае | кірма́шныя ( кірма́шных ( |
|
| кірма́шным | кірма́шнай кірма́шнаю |
кірма́шным | кірма́шнымі | |
| кірма́шным | кірма́шнай | кірма́шным | кірма́шных | |
Крыніцы:
кірмашо́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кірмашо́вец | кірмашо́ўцы | |
| кірмашо́ўца | кірмашо́ўцаў | |
| кірмашо́ўцу | кірмашо́ўцам | |
| кірмашо́ўца | кірмашо́ўцаў | |
| кірмашо́ўцам | кірмашо́ўцамі | |
| кірмашо́ўцу | кірмашо́ўцах |
Крыніцы:
кірмашо́вы
прыметнік, адносны
| кірмашо́вы | кірмашо́вая | кірмашо́вае | кірмашо́выя | |
| кірмашо́вага | кірмашо́вай кірмашо́вае |
кірмашо́вага | кірмашо́вых | |
| кірмашо́ваму | кірмашо́вай | кірмашо́ваму | кірмашо́вым | |
| кірмашо́вы ( кірмашо́вага ( |
кірмашо́вую | кірмашо́вае | кірмашо́выя ( кірмашо́вых ( |
|
| кірмашо́вым | кірмашо́вай кірмашо́ваю |
кірмашо́вым | кірмашо́вымі | |
| кірмашо́вым | кірмашо́вай | кірмашо́вым | кірмашо́вых | |
Крыніцы:
кірма́шык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кірма́шык | кірма́шыкі | |
| кірма́шыка | кірма́шыкаў | |
| кірма́шыку | кірма́шыкам | |
| кірма́шык | кірма́шыкі | |
| кірма́шыкам | кірма́шыкамі | |
| кірма́шыку | кірма́шыках |
Крыніцы:
кірма́шыць
‘праводзіць час на кірмашы, святкаваць, гуляць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| кірма́шу | кірма́шым | |
| кірма́шыш | кірма́шыце | |
| кірма́шыць | кірма́шаць | |
| Прошлы час | ||
| кірма́шыў | кірма́шылі | |
| кірма́шыла | ||
| кірма́шыла | ||
| Загадны лад | ||
| кірма́ш | кірма́шце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| кірма́шачы | ||
Крыніцы:
Кірмялі́шкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Кірмялі́шкі | |
| Кірмялі́шак Кірмялі́шкаў |
|
| Кірмялі́шкам | |
| Кірмялі́шкі | |
| Кірмялі́шкамі | |
| Кірмялі́шках |
кірна́ты
прыметнік, якасны
| кірна́ты | кірна́тая | кірна́тае | кірна́тыя | |
| кірна́тага | кірна́тай кірна́тае |
кірна́тага | кірна́тых | |
| кірна́таму | кірна́тай | кірна́таму | кірна́тым | |
| кірна́ты ( кірна́тага ( |
кірна́тую | кірна́тае | кірна́тыя ( кірна́тых ( |
|
| кірна́тым | кірна́тай кірна́таю |
кірна́тым | кірна́тымі | |
| кірна́тым | кірна́тай | кірна́тым | кірна́тых | |
Крыніцы:
кірну́ць
‘падрамаць, паспаць удзень’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| кірну́ | кірнё́м | |
| кірне́ш | кірняце́ | |
| кірне́ | кірну́ць | |
| Прошлы час | ||
| кірну́ў | кірну́лі | |
| кірну́ла | ||
| кірну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| кірні́ | кірні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| кірну́ўшы | ||
Крыніцы: