Verbum

анлайнавы слоўнік

капацэ́віцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	капацэ́віцкі	капацэ́віцкая	капацэ́віцкае	капацэ́віцкія
Р.	капацэ́віцкага	капацэ́віцкай капацэ́віцкае	капацэ́віцкага	капацэ́віцкіх
Д.	капацэ́віцкаму	капацэ́віцкай	капацэ́віцкаму	капацэ́віцкім
В.	капацэ́віцкі (неадуш.) капацэ́віцкага (адуш.)	капацэ́віцкую	капацэ́віцкае	капацэ́віцкія (неадуш.) капацэ́віцкіх (адуш.)
Т.	капацэ́віцкім	капацэ́віцкай капацэ́віцкаю	капацэ́віцкім	капацэ́віцкімі
М.	капацэ́віцкім	капацэ́віцкай	капацэ́віцкім	капацэ́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Капацэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

капа́ч

‘землякоп’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

капа́ч

‘інструмент’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́пачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

капа́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

капа́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Капачо́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

капачо́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	капачо́ўскі	капачо́ўская	капачо́ўскае	капачо́ўскія
Р.	капачо́ўскага	капачо́ўскай капачо́ўскае	капачо́ўскага	капачо́ўскіх
Д.	капачо́ўскаму	капачо́ўскай	капачо́ўскаму	капачо́ўскім
В.	капачо́ўскі (неадуш.) капачо́ўскага (адуш.)	капачо́ўскую	капачо́ўскае	капачо́ўскія (неадуш.) капачо́ўскіх (адуш.)
Т.	капачо́ўскім	капачо́ўскай капачо́ўскаю	капачо́ўскім	капачо́ўскімі
М.	капачо́ўскім	капачо́ўскай	капачо́ўскім	капачо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Капа́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы