карэ́нішча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карэ́нішча |
карэ́нішчы |
| Р. |
карэ́нішча |
карэ́нішчаў карэ́нішч |
| Д. |
карэ́нішчу |
карэ́нішчам |
| В. |
карэ́нішча |
карэ́нішчы |
| Т. |
карэ́нішчам |
карэ́нішчамі |
| М. |
карэ́нішчы |
карэ́нішчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карэ́нішчавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карэ́нішчавы |
карэ́нішчавая |
карэ́нішчавае |
карэ́нішчавыя |
| Р. |
карэ́нішчавага |
карэ́нішчавай карэ́нішчавае |
карэ́нішчавага |
карэ́нішчавых |
| Д. |
карэ́нішчаваму |
карэ́нішчавай |
карэ́нішчаваму |
карэ́нішчавым |
| В. |
карэ́нішчавы (неадуш.) карэ́нішчавага (адуш.) |
карэ́нішчавую |
карэ́нішчавае |
карэ́нішчавыя (неадуш.) карэ́нішчавых (адуш.) |
| Т. |
карэ́нішчавым |
карэ́нішчавай карэ́нішчаваю |
карэ́нішчавым |
карэ́нішчавымі |
| М. |
карэ́нішчавым |
карэ́нішчавай |
карэ́нішчавым |
карэ́нішчавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карэ́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карэ́нка |
карэ́нкі |
| Р. |
карэ́нкі |
карэ́нак |
| Д. |
карэ́нцы |
карэ́нкам |
| В. |
карэ́нку |
карэ́нак |
| Т. |
карэ́нкай карэ́нкаю |
карэ́нкамі |
| М. |
карэ́нцы |
карэ́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
карэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
карэ́нне |
| Р. |
карэ́ння |
| Д. |
карэ́нню |
| В. |
карэ́нне |
| Т. |
карэ́ннем |
| М. |
карэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карэ́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карэ́ннік |
карэ́ннікі |
| Р. |
карэ́нніка |
карэ́ннікаў |
| Д. |
карэ́нніку |
карэ́ннікам |
| В. |
карэ́нніка |
карэ́ннікаў |
| Т. |
карэ́ннікам |
карэ́ннікамі |
| М. |
карэ́нніку |
карэ́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
карэ́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карэ́нны |
карэ́нная |
карэ́ннае |
карэ́нныя |
| Р. |
карэ́ннага |
карэ́ннай карэ́ннае |
карэ́ннага |
карэ́нных |
| Д. |
карэ́ннаму |
карэ́ннай |
карэ́ннаму |
карэ́нным |
| В. |
карэ́нны (неадуш.) карэ́ннага (адуш.) |
карэ́нную |
карэ́ннае |
карэ́нныя (неадуш.) карэ́нных (адуш.) |
| Т. |
карэ́нным |
карэ́ннай карэ́ннаю |
карэ́нным |
карэ́ннымі |
| М. |
карэ́нным |
карэ́ннай |
карэ́нным |
карэ́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карэ́ньчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карэ́ньчык |
карэ́ньчыкі |
| Р. |
карэ́ньчыка |
карэ́ньчыкаў |
| Д. |
карэ́ньчыку |
карэ́ньчыкам |
| В. |
карэ́ньчык |
карэ́ньчыкі |
| Т. |
карэ́ньчыкам |
карэ́ньчыкамі |
| М. |
карэ́ньчыку |
карэ́ньчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.