Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

ка́рыес

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ка́рыес
Р. ка́рыесу
Д. ка́рыесу
В. ка́рыес
Т. ка́рыесам
М. ка́рыесе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́рыесны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рыесны ка́рыесная ка́рыеснае ка́рыесныя
Р. ка́рыеснага ка́рыеснай
ка́рыеснае		 ка́рыеснага ка́рыесных
Д. ка́рыеснаму ка́рыеснай ка́рыеснаму ка́рыесным
В. ка́рыесны (неадуш.)
ка́рыеснага (адуш.)		 ка́рыесную ка́рыеснае ка́рыесныя (неадуш.)
ка́рыесных (адуш.)
Т. ка́рыесным ка́рыеснай
ка́рыеснаю		 ка́рыесным ка́рыеснымі
М. ка́рыесным ка́рыеснай ка́рыесным ка́рыесных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

карыё́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. карыё́з
Р. карыё́зу
Д. карыё́зу
В. карыё́з
Т. карыё́зам
М. карыё́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

карыё́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карыё́зны карыё́зная карыё́знае карыё́зныя
Р. карыё́знага карыё́знай
карыё́знае		 карыё́знага карыё́зных
Д. карыё́знаму карыё́знай карыё́знаму карыё́зным
В. карыё́зны (неадуш.)
карыё́знага (адуш.)		 карыё́зную карыё́знае карыё́зныя (неадуш.)
карыё́зных (адуш.)
Т. карыё́зным карыё́знай
карыё́знаю		 карыё́зным карыё́знымі
М. карыё́зным карыё́знай карыё́зным карыё́зных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карыё́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карыё́та карыё́ты
Р. карыё́ты карыё́т
Д. карыё́це карыё́там
В. карыё́ту карыё́ты
Т. карыё́тай
карыё́таю		 карыё́тамі
М. карыё́це карыё́тах

Крыніцы: piskunou2012.

карыкату́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карыкату́ра карыкату́ры
Р. карыкату́ры карыкату́р
Д. карыкату́ры карыкату́рам
В. карыкату́ру карыкату́ры
Т. карыкату́рай
карыкату́раю		 карыкату́рамі
М. карыкату́ры карыкату́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карыкату́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
карыкату́рна карыкату́рней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

карыкату́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. карыкату́рнасць
Р. карыкату́рнасці
Д. карыкату́рнасці
В. карыкату́рнасць
Т. карыкату́рнасцю
М. карыкату́рнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карыкату́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карыкату́рны карыкату́рная карыкату́рнае карыкату́рныя
Р. карыкату́рнага карыкату́рнай
карыкату́рнае		 карыкату́рнага карыкату́рных
Д. карыкату́рнаму карыкату́рнай карыкату́рнаму карыкату́рным
В. карыкату́рны (неадуш.)
карыкату́рнага (адуш.)		 карыкату́рную карыкату́рнае карыкату́рныя (неадуш.)
карыкату́рных (адуш.)
Т. карыкату́рным карыкату́рнай
карыкату́рнаю		 карыкату́рным карыкату́рнымі
М. карыкату́рным карыкату́рнай карыкату́рным карыкату́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карыкату́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карыкату́рны карыкату́рная карыкату́рнае карыкату́рныя
Р. карыкату́рнага карыкату́рнай
карыкату́рнае		 карыкату́рнага карыкату́рных
Д. карыкату́рнаму карыкату́рнай карыкату́рнаму карыкату́рным
В. карыкату́рны (неадуш.)
карыкату́рнага (адуш.)		 карыкату́рную карыкату́рнае карыкату́рныя (неадуш.)
карыкату́рных (адуш.)
Т. карыкату́рным карыкату́рнай
карыкату́рнаю		 карыкату́рным карыкату́рнымі
М. карыкату́рным карыкату́рнай карыкату́рным карыкату́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.