Verbum

анлайнавы слоўнік

каршако́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каршако́вы	каршако́вая	каршако́вае	каршако́выя
Р.	каршако́вага	каршако́вай каршако́вае	каршако́вага	каршако́вых
Д.	каршако́ваму	каршако́вай	каршако́ваму	каршако́вым
В.	каршако́вы (неадуш.) каршако́вага (адуш.)	каршако́вую	каршако́вае	каршако́выя (неадуш.) каршако́вых (адуш.)
Т.	каршако́вым	каршако́вай каршако́ваю	каршако́вым	каршако́вымі
М.	каршако́вым	каршако́вай	каршако́вым	каршако́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каршачанё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

Іншыя варыянты: каршачаня́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каршачаня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

Іншыя варыянты: каршачанё́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каршачо́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

каршнё́м

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
каршнё́м	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Каршукі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

каршу́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каршуні́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Каршу́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Каршункі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы