Verbum

анлайнавы слоўнік

карча́жны

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

карча́жына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карча́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

карчакава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

карчакава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карчакава́ты	карчакава́тая	карчакава́тае	карчакава́тыя
Р.	карчакава́тага	карчакава́тай карчакава́тае	карчакава́тага	карчакава́тых
Д.	карчакава́таму	карчакава́тай	карчакава́таму	карчакава́тым
В.	карчакава́ты (неадуш.) карчакава́тага (адуш.)	карчакава́тую	карчакава́тае	карчакава́тыя (неадуш.) карчакава́тых (адуш.)
Т.	карчакава́тым	карчакава́тай карчакава́таю	карчакава́тым	карчакава́тымі
М.	карчакава́тым	карчакава́тай	карчакава́тым	карчакава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карчако́м

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
карчако́м	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

карчане́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карчару́касць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

карчару́кі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карчару́кі	карчару́кая	карчару́кае	карчару́кія
Р.	карчару́кага	карчару́кай карчару́кае	карчару́кага	карчару́кіх
Д.	карчару́каму	карчару́кай	карчару́каму	карчару́кім
В.	карчару́кі (неадуш.) карчару́кага (адуш.)	карчару́кую	карчару́кае	карчару́кія (неадуш.) карчару́кіх (адуш.)
Т.	карчару́кім	карчару́кай карчару́каю	карчару́кім	карчару́кімі
М.	карчару́кім	карчару́кай	карчару́кім	карчару́кіх

Крыніцы: piskunou2012.

карча́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.