Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

занато́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. занато́ўка занато́ўкі
Р. занато́ўкі занато́вак
Д. занато́ўцы занато́ўкам
В. занато́ўку занато́ўкі
Т. занато́ўкай
занато́ўкаю
занато́ўкамі
М. занато́ўцы занато́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

занату́рвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. занату́рваюся занату́рваемся
2-я ас. занату́рваешся занату́рваецеся
3-я ас. занату́рваецца занату́рваюцца
Прошлы час
м. занату́рваўся занату́рваліся
ж. занату́рвалася
н. занату́рвалася
Загадны лад
2-я ас. занату́рвайся занату́рвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час занату́рваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

занату́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. занату́руся занату́рымся
2-я ас. занату́рышся занату́рыцеся
3-я ас. занату́рыцца занату́рацца
Прошлы час
м. занату́рыўся занату́рыліся
ж. занату́рылася
н. занату́рылася
Загадны лад
2-я ас. занату́рся занату́рцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час занату́рыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

за́нач

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
за́нач - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

заначава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заначу́ю заначу́ем
2-я ас. заначу́еш заначу́еце
3-я ас. заначу́е заначу́юць
Прошлы час
м. заначава́ў заначава́лі
ж. заначава́ла
н. заначава́ла
Загадны лад
2-я ас. заначу́й заначу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заначава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зана́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зана́чка зана́чкі
Р. зана́чкі зана́чак
Д. зана́чцы зана́чкам
В. зана́чку зана́чкі
Т. зана́чкай
зана́чкаю
зана́чкамі
М. зана́чцы зана́чках

Крыніцы: sbm2012.

заначо́ўваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заначо́ўваю заначо́ўваем
2-я ас. заначо́ўваеш заначо́ўваеце
3-я ас. заначо́ўвае заначо́ўваюць
Прошлы час
м. заначо́ўваў заначо́ўвалі
ж. заначо́ўвала
н. заначо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. заначо́ўвай заначо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заначо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

зана́чыць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зана́чу -
2-я ас. зана́чыш -
3-я ас. зана́чыць зана́чаць
Прошлы час
м. зана́чыў зана́чылі
ж. зана́чыла
н. зана́чыла

Крыніцы: sbm2012.

зангажава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зангажу́юся зангажу́емся
2-я ас. зангажу́ешся зангажу́ецеся
3-я ас. зангажу́ецца зангажу́юцца
Прошлы час
м. зангажава́ўся зангажава́ліся
ж. зангажава́лася
н. зангажава́лася
Загадны лад
2-я ас. зангажу́йся зангажу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час зангажава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

зандава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зандава́нне зандава́нні
Р. зандава́ння зандава́нняў
Д. зандава́нню зандава́нням
В. зандава́нне зандава́нні
Т. зандава́ннем зандава́ннямі
М. зандава́нні зандава́ннях

Крыніцы: piskunou2012.