Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

урэ́звацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урэ́зваюся урэ́зваемся
2-я ас. урэ́зваешся урэ́зваецеся
3-я ас. урэ́зваецца урэ́зваюцца
Прошлы час
м. урэ́зваўся урэ́зваліся
ж. урэ́звалася
н. урэ́звалася
Загадны лад
2-я ас. урэ́звайся урэ́звайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час урэ́зваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урэ́зваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урэ́зваю урэ́зваем
2-я ас. урэ́зваеш урэ́зваеце
3-я ас. урэ́звае урэ́зваюць
Прошлы час
м. урэ́зваў урэ́звалі
ж. урэ́звала
н. урэ́звала
Загадны лад
2-я ас. урэ́звай урэ́звайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час урэ́зваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урэ́зка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. урэ́зка
Р. урэ́зкі
Д. урэ́зцы
В. урэ́зку
Т. урэ́зкай
урэ́зкаю
М. урэ́зцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урэ́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. урэ́ма
Р. урэ́мы
Д. урэ́ме
В. урэ́му
Т. урэ́май
урэ́маю
М. урэ́ме

Крыніцы: piskunou2012.

урэмі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. урэмі́чны урэмі́чная урэмі́чнае урэмі́чныя
Р. урэмі́чнага урэмі́чнай
урэмі́чнае
урэмі́чнага урэмі́чных
Д. урэмі́чнаму урэмі́чнай урэмі́чнаму урэмі́чным
В. урэмі́чны (неадуш.)
урэмі́чнага (адуш.)
урэмі́чную урэмі́чнае урэмі́чныя (неадуш.)
урэмі́чных (адуш.)
Т. урэмі́чным урэмі́чнай
урэмі́чнаю
урэмі́чным урэмі́чнымі
М. урэмі́чным урэмі́чнай урэмі́чным урэмі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урэмі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. урэмі́я
Р. урэмі́і
Д. урэмі́і
В. урэмі́ю
Т. урэмі́яй
урэмі́яю
М. урэмі́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урэ́піцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. урэ́плюся урэ́пімся
2-я ас. урэ́пішся урэ́піцеся
3-я ас. урэ́піцца урэ́пяцца
Прошлы час
м. урэ́піўся урэ́піліся
ж. урэ́пілася
н. урэ́пілася
Загадны лад
2-я ас. урэ́пся урэ́пцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час урэ́піўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

урэта́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. урэта́н
Р. урэта́ну
Д. урэта́ну
В. урэта́н
Т. урэта́нам
М. урэта́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

урэта́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. урэта́навы урэта́навая урэта́навае урэта́навыя
Р. урэта́навага урэта́навай
урэта́навае
урэта́навага урэта́навых
Д. урэта́наваму урэта́навай урэта́наваму урэта́навым
В. урэта́навы (неадуш.)
урэта́навага (адуш.)
урэта́навую урэта́навае урэта́навыя (неадуш.)
урэта́навых (адуш.)
Т. урэта́навым урэта́навай
урэта́наваю
урэта́навым урэта́навымі
М. урэта́навым урэта́навай урэта́навым урэта́навых

Крыніцы: piskunou2012.

урэ́тра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. урэ́тра урэ́тры
Р. урэ́тры урэ́траў
Д. урэ́тры урэ́трам
В. урэ́тру урэ́тры
Т. урэ́трай
урэ́траю
урэ́трамі
М. урэ́тры урэ́трах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.