збуры́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| збуру́ | збу́рым | |
| збу́рыш | збу́рыце | |
| збу́рыць | збу́раць | |
| Прошлы час | ||
| збуры́ў | збуры́лі | |
| збуры́ла | ||
| збуры́ла | ||
| Загадны лад | ||
| збуры́ | збуры́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| збуры́ўшы | ||
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннізбурэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| збурэ́нне | |
| збурэ́ння | |
| збурэ́нню | |
| збурэ́нне | |
| збурэ́ннем | |
| збурэ́нні |
Крыніцы:
збурэ́ць
‘пабурэць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| збурэ́е | збурэ́юць | |
| Прошлы час | ||
| збурэ́ў | збурэ́лі | |
| збурэ́ла | ||
| збурэ́ла | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| збурэ́ўшы | ||
Крыніцы:
збутле́лы
прыметнік, якасны
| збутле́лы | збутле́лая | збутле́лае | збутле́лыя | |
| збутле́лага | збутле́лай збутле́лае |
збутле́лага | збутле́лых | |
| збутле́ламу | збутле́лай | збутле́ламу | збутле́лым | |
| збутле́лы ( збутле́лага ( |
збутле́лую | збутле́лае | збутле́лыя ( збутле́лых ( |
|
| збутле́лым | збутле́лай збутле́лаю |
збутле́лым | збутле́лымі | |
| збутле́лым | збутле́лай | збутле́лым | збутле́лых | |
Крыніцы:
збутле́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| збутле́е | збутле́юць | |
| Прошлы час | ||
| збутле́ў | збутле́лі | |
| збутле́ла | ||
| збутле́ла | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| збутле́ўшы | ||
Крыніцы:
збуўды́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| збуўды́ру | збуўды́рым | |
| збуўды́рыш | збуўды́рыце | |
| збуўды́рыць | збуўды́раць | |
| Прошлы час | ||
| збуўды́рыў | збуўды́рылі | |
| збуўды́рыла | ||
| збуўды́рыла | ||
| Загадны лад | ||
| збуўды́р | збуўды́рце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| збуўды́рыўшы | ||
Крыніцы:
збухма́ціць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь бухматым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| збухма́чу | збухма́цім | |
| збухма́ціш | збухма́ціце | |
| збухма́ціць | збухма́цяць | |
| Прошлы час | ||
| збухма́ціў | збухма́цілі | |
| збухма́ціла | ||
| збухма́ціла | ||
| Загадны лад | ||
| збухма́ць | збухма́цьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| збухма́ціўшы | ||
Крыніцы:
збухма́чаны
прыметнік, якасны
| збухма́чаны | збухма́чаная | збухма́чанае | збухма́чаныя | |
| збухма́чанага | збухма́чанай збухма́чанае |
збухма́чанага | збухма́чаных | |
| збухма́чанаму | збухма́чанай | збухма́чанаму | збухма́чаным | |
| збухма́чаны ( збухма́чанага ( |
збухма́чаную | збухма́чанае | збухма́чаныя ( збухма́чаных ( |
|
| збухма́чаным | збухма́чанай збухма́чанаю |
збухма́чаным | збухма́чанымі | |
| збухма́чаным | збухма́чанай | збухма́чаным | збухма́чаных | |
Крыніцы:
збухма́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| збухма́чаны | збухма́чаная | збухма́чанае | збухма́чаныя | |
| збухма́чанага | збухма́чанай збухма́чанае |
збухма́чанага | збухма́чаных | |
| збухма́чанаму | збухма́чанай | збухма́чанаму | збухма́чаным | |
| збухма́чаны ( збухма́чанага ( |
збухма́чаную | збухма́чанае | збухма́чаныя ( збухма́чаных ( |
|
| збухма́чаным | збухма́чанай збухма́чанаю |
збухма́чаным | збухма́чанымі | |
| збухма́чаным | збухма́чанай | збухма́чаным | збухма́чаных | |
Крыніцы:
збуцве́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| збуцве́ласць | |
| збуцве́ласці | |
| збуцве́ласці | |
| збуцве́ласць | |
| збуцве́ласцю | |
| збуцве́ласці |
Крыніцы: