Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каро́нчаты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каро́нчаты	каро́нчатая	каро́нчатае	каро́нчатыя
Р.	каро́нчатага	каро́нчатай каро́нчатае	каро́нчатага	каро́нчатых
Д.	каро́нчатаму	каро́нчатай	каро́нчатаму	каро́нчатым
В.	каро́нчаты (неадуш.) каро́нчатага (адуш.)	каро́нчатую	каро́нчатае	каро́нчатыя (неадуш.) каро́нчатых (адуш.)
Т.	каро́нчатым	каро́нчатай каро́нчатаю	каро́нчатым	каро́нчатымі
М.	каро́нчатым	каро́нчатай	каро́нчатым	каро́нчатых

Крыніцы: piskunou2012.

каро́нчаты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каро́нчаты	каро́нчатая	каро́нчатае	каро́нчатыя
Р.	каро́нчатага	каро́нчатай каро́нчатае	каро́нчатага	каро́нчатых
Д.	каро́нчатаму	каро́нчатай	каро́нчатаму	каро́нчатым
В.	каро́нчаты (неадуш.) каро́нчатага (адуш.)	каро́нчатую	каро́нчатае	каро́нчатыя (неадуш.) каро́нчатых (адуш.)
Т.	каро́нчатым	каро́нчатай каро́нчатаю	каро́нчатым	каро́нчатымі
М.	каро́нчатым	каро́нчатай	каро́нчатым	каро́нчатых

Крыніцы: piskunou2012.

каро́слівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каро́слівы	каро́слівая	каро́слівае	каро́слівыя
Р.	каро́слівага	каро́слівай каро́слівае	каро́слівага	каро́слівых
Д.	каро́сліваму	каро́слівай	каро́сліваму	каро́слівым
В.	каро́слівы (неадуш.) каро́слівага (адуш.)	каро́слівую	каро́слівае	каро́слівыя (неадуш.) каро́слівых (адуш.)
Т.	каро́слівым	каро́слівай каро́сліваю	каро́слівым	каро́слівымі
М.	каро́слівым	каро́слівай	каро́слівым	каро́слівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каро́слівы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каро́ста

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каро́ставы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каро́ставы	каро́ставая	каро́ставае	каро́ставыя
Р.	каро́ставага	каро́ставай каро́ставае	каро́ставага	каро́ставых
Д.	каро́ставаму	каро́ставай	каро́ставаму	каро́ставым
В.	каро́ставы (неадуш.) каро́ставага (адуш.)	каро́ставую	каро́ставае	каро́ставыя (неадуш.) каро́ставых (адуш.)
Т.	каро́ставым	каро́ставай каро́ставаю	каро́ставым	каро́ставымі
М.	каро́ставым	каро́ставай	каро́ставым	каро́ставых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каро́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
каро́тка	караце́й	найкараце́й

Іншыя варыянты: ко́ратка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

кароткавало́сы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кароткавало́сы	кароткавало́сая	кароткавало́сае	кароткавало́сыя
Р.	кароткавало́сага	кароткавало́сай кароткавало́сае	кароткавало́сага	кароткавало́сых
Д.	кароткавало́саму	кароткавало́сай	кароткавало́саму	кароткавало́сым
В.	кароткавало́сы (неадуш.) кароткавало́сага (адуш.)	кароткавало́сую	кароткавало́сае	кароткавало́сыя (неадуш.) кароткавало́сых (адуш.)
Т.	кароткавало́сым	кароткавало́сай кароткавало́саю	кароткавало́сым	кароткавало́сымі
М.	кароткавало́сым	кароткавало́сай	кароткавало́сым	кароткавало́сых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

каро́ткавіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каро́ткавіцкі	каро́ткавіцкая	каро́ткавіцкае	каро́ткавіцкія
Р.	каро́ткавіцкага	каро́ткавіцкай каро́ткавіцкае	каро́ткавіцкага	каро́ткавіцкіх
Д.	каро́ткавіцкаму	каро́ткавіцкай	каро́ткавіцкаму	каро́ткавіцкім
В.	каро́ткавіцкі (неадуш.) каро́ткавіцкага (адуш.)	каро́ткавіцкую	каро́ткавіцкае	каро́ткавіцкія (неадуш.) каро́ткавіцкіх (адуш.)
Т.	каро́ткавіцкім	каро́ткавіцкай каро́ткавіцкаю	каро́ткавіцкім	каро́ткавіцкімі
М.	каро́ткавіцкім	каро́ткавіцкай	каро́ткавіцкім	каро́ткавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Каро́ткавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum