каро́бачнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каро́бачнік | каро́бачнікі | |
| каро́бачніка | каро́бачнікаў | |
| каро́бачніку | каро́бачнікам | |
| каро́бачніка | каро́бачнікаў | |
| каро́бачнікам | каро́бачнікамі | |
| каро́бачніку | каро́бачніках |
Крыніцы:
каро́бачнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каро́бачнік | каро́бачнікі | |
| каро́бачніка | каро́бачнікаў | |
| каро́бачніку | каро́бачнікам | |
| каро́бачніка | каро́бачнікаў | |
| каро́бачнікам | каро́бачнікамі | |
| каро́бачніку | каро́бачніках |
Крыніцы:
каро́бачніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| каро́бачніца | каро́бачніцы | |
| каро́бачніцы | каро́бачніц | |
| каро́бачніцы | каро́бачніцам | |
| каро́бачніцу | каро́бачніц | |
| каро́бачніцай каро́бачніцаю |
каро́бачніцамі | |
| каро́бачніцы | каро́бачніцах |
Крыніцы:
каро́бачны
прыметнік, адносны
| каро́бачны | каро́бачная | каро́бачнае | каро́бачныя | |
| каро́бачнага | каро́бачнай каро́бачнае |
каро́бачнага | каро́бачных | |
| каро́бачнаму | каро́бачнай | каро́бачнаму | каро́бачным | |
| каро́бачны ( каро́бачнага ( |
каро́бачную | каро́бачнае | каро́бачныя ( каро́бачных ( |
|
| каро́бачным | каро́бачнай каро́бачнаю |
каро́бачным | каро́бачнымі | |
| каро́бачным | каро́бачнай | каро́бачным | каро́бачных | |
Крыніцы:
каро́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| каро́бка | каро́бкі | |
| каро́бкі | каро́бак | |
| каро́бцы | каро́бкам | |
| каро́бку | каро́бкі | |
| каро́бкай каро́бкаю |
каро́бкамі | |
| каро́бцы | каро́бках |
Крыніцы:
Каро́бка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Каро́бка | |
| Каро́бкі | |
| Каро́бцы | |
| Каро́бку | |
| Каро́бкай Каро́бкаю |
|
| Каро́бцы |
Каро́бкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Каро́бкі | |
| Каро́бак Каро́бкаў |
|
| Каро́бкам | |
| Каро́бкі | |
| Каро́бкамі | |
| Каро́бках |
каро́бчаты
прыметнік, якасны
| каро́бчаты | каро́бчатая | каро́бчатае | каро́бчатыя | |
| каро́бчатага | каро́бчатай каро́бчатае |
каро́бчатага | каро́бчатых | |
| каро́бчатаму | каро́бчатай | каро́бчатаму | каро́бчатым | |
| каро́бчаты ( каро́бчатага ( |
каро́бчатую | каро́бчатае | каро́бчатыя ( каро́бчатых ( |
|
| каро́бчатым | каро́бчатай каро́бчатаю |
каро́бчатым | каро́бчатымі | |
| каро́бчатым | каро́бчатай | каро́бчатым | каро́бчатых | |
Крыніцы:
Каро́бчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Каро́бчына | |
| Каро́бчына | |
| Каро́бчыну | |
| Каро́бчына | |
| Каро́бчынам | |
| Каро́бчыне |
Каро́бчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Каро́бчыцы | |
| Каро́бчыц Каро́бчыцаў |
|
| Каро́бчыцам | |
| Каро́бчыцы | |
| Каро́бчыцамі | |
| Каро́бчыцах |
каро́ва
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| каро́ва | каро́вы | |
| каро́вы | каро́ў | |
| каро́ве | каро́вам | |
| каро́ву | каро́ў | |
| каро́вай каро́ваю |
каро́вамі | |
| каро́ве | каро́вах |
Крыніцы: