адэні́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адэні́н |
адэні́ны |
| Р. |
адэні́ну |
адэні́наў |
| Д. |
адэні́ну |
адэні́нам |
| В. |
адэні́н |
адэні́ны |
| Т. |
адэні́нам |
адэні́намі |
| М. |
адэні́не |
адэні́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
адэні́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адэні́т |
| Р. |
адэні́ту |
| Д. |
адэні́ту |
| В. |
адэні́т |
| Т. |
адэні́там |
| М. |
адэні́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
адэно́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адэно́ід |
адэно́іды |
| Р. |
адэно́іда |
адэно́ідаў |
| Д. |
адэно́іду |
адэно́ідам |
| В. |
адэно́ід |
адэно́іды |
| Т. |
адэно́ідам |
адэно́ідамі |
| М. |
адэно́ідзе |
адэно́ідах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адэно́ідны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адэно́ідны |
адэно́ідная |
адэно́іднае |
адэно́ідныя |
| Р. |
адэно́іднага |
адэно́іднай адэно́іднае |
адэно́іднага |
адэно́ідных |
| Д. |
адэно́іднаму |
адэно́іднай |
адэно́іднаму |
адэно́ідным |
| В. |
адэно́ідны (неадуш.) адэно́іднага (адуш.) |
адэно́ідную |
адэно́іднае |
адэно́ідныя (неадуш.) адэно́ідных (адуш.) |
| Т. |
адэно́ідным |
адэно́іднай адэно́іднаю |
адэно́ідным |
адэно́іднымі |
| М. |
адэно́ідным |
адэно́іднай |
адэно́ідным |
адэно́ідных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
адэно́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адэно́ма |
адэно́мы |
| Р. |
адэно́мы |
адэно́м |
| Д. |
адэно́ме |
адэно́мам |
| В. |
адэно́му |
адэно́мы |
| Т. |
адэно́май адэно́маю |
адэно́мамі |
| М. |
адэно́ме |
адэно́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адэо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адэо́н |
адэо́ны |
| Р. |
адэо́на |
адэо́наў |
| Д. |
адэо́ну |
адэо́нам |
| В. |
адэо́н |
адэо́ны |
| Т. |
адэо́нам |
адэо́намі |
| М. |
адэо́не |
адэо́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
адэ́пт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адэ́пт |
адэ́пты |
| Р. |
адэ́пта |
адэ́птаў |
| Д. |
адэ́пту |
адэ́птам |
| В. |
адэ́пта |
адэ́птаў |
| Т. |
адэ́птам |
адэ́птамі |
| М. |
адэ́пце |
адэ́птах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адэрмі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адэрмі́н |
| Р. |
адэрмі́ну |
| Д. |
адэрмі́ну |
| В. |
адэрмі́н |
| Т. |
адэрмі́нам |
| М. |
адэрмі́не |
Крыніцы:
piskunou2012.