Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абвгджзклмнопрстуфхцчшыэ’

ады́стар

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ады́стар - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

адысці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адыду́ ады́дзем
2-я ас. ады́дзеш ады́дзеце
3-я ас. ады́дзе ады́дуць
Прошлы час
м. адышо́ў адышлі́
ж. адышла́
н. адышло́
Загадны лад
2-я ас. адыдзі́ адыдзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адышо́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адысці́ся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адыду́ся ады́дземся
2-я ас. ады́дзешся ады́дзецеся
3-я ас. ады́дзецца ады́дуцца
Прошлы час
м. адышо́ўся адышлі́ся
ж. адышла́ся
н. адышло́ся
Загадны лад
2-я ас. адыдзі́ся адыдзі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час адышо́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ады́с-Абе́ба

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ады́с-Абе́ба
Р. Ады́с-Абе́бы
Д. Ады́с-Абе́бе
В. Ады́с-Абе́бу
Т. Ады́с-Абе́бай
Ады́с-Абе́баю
М. Ады́с-Абе́бе

ады́с-абе́бскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ады́с-абе́бскі ады́с-абе́бская ады́с-абе́бскае ады́с-абе́бскія
Р. ады́с-абе́бскага ады́с-абе́бскай
ады́с-абе́бскае		 ады́с-абе́бскага ады́с-абе́бскіх
Д. ады́с-абе́бскаму ады́с-абе́бскай ады́с-абе́бскаму ады́с-абе́бскім
В. ады́с-абе́бскі (неадуш.)
ады́с-абе́бскага (адуш.)		 ады́с-абе́бскую ады́с-абе́бскае ады́с-абе́бскія (неадуш.)
ады́с-абе́бскіх (адуш.)
Т. ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскай
ады́с-абе́бскаю		 ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскімі
М. ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскай ады́с-абе́бскім ады́с-абе́бскіх

Крыніцы: piskunou2012.

адыты́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адыты́ўнасць
Р. адыты́ўнасці
Д. адыты́ўнасці
В. адыты́ўнасць
Т. адыты́ўнасцю
М. адыты́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

адыты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адыты́ўны адыты́ўная адыты́ўнае адыты́ўныя
Р. адыты́ўнага адыты́ўнай
адыты́ўнае		 адыты́ўнага адыты́ўных
Д. адыты́ўнаму адыты́ўнай адыты́ўнаму адыты́ўным
В. адыты́ўны (неадуш.)
адыты́ўнага (адуш.)		 адыты́ўную адыты́ўнае адыты́ўныя (неадуш.)
адыты́ўных (адуш.)
Т. адыты́ўным адыты́ўнай
адыты́ўнаю		 адыты́ўным адыты́ўнымі
М. адыты́ўным адыты́ўнай адыты́ўным адыты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

адыхо́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адыхо́д адыхо́ды
Р. адыхо́ду адыхо́даў
Д. адыхо́ду адыхо́дам
В. адыхо́д адыхо́ды
Т. адыхо́дам адыхо́дамі
М. адыхо́дзе адыхо́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адыхо́дак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. адыхо́дак
В. адыхо́дак

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адыхо́дзіны

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. адыхо́дзіны
Р. адыхо́дзін
Д. адыхо́дзінам
В. адыхо́дзіны
Т. адыхо́дзінамі
М. адыхо́дзінах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.