ка́рканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́рканне |
| Р. |
ка́ркання |
| Д. |
ка́рканню |
| В. |
ка́рканне |
| Т. |
ка́рканнем |
| М. |
ка́рканні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карка́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карка́с |
карка́сы |
| Р. |
карка́са |
карка́саў |
| Д. |
карка́су |
карка́сам |
| В. |
карка́с |
карка́сы |
| Т. |
карка́сам |
карка́самі |
| М. |
карка́се |
карка́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карка́сна-панэ́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карка́сна-панэ́льны |
карка́сна-панэ́льная |
карка́сна-панэ́льнае |
карка́сна-панэ́льныя |
| Р. |
карка́сна-панэ́льнага |
карка́сна-панэ́льнай карка́сна-панэ́льнае |
карка́сна-панэ́льнага |
карка́сна-панэ́льных |
| Д. |
карка́сна-панэ́льнаму |
карка́сна-панэ́льнай |
карка́сна-панэ́льнаму |
карка́сна-панэ́льным |
| В. |
карка́сна-панэ́льны (неадуш.) карка́сна-панэ́льнага (адуш.) |
карка́сна-панэ́льную |
карка́сна-панэ́льнае |
карка́сна-панэ́льныя (неадуш.) карка́сна-панэ́льных (адуш.) |
| Т. |
карка́сна-панэ́льным |
карка́сна-панэ́льнай карка́сна-панэ́льнаю |
карка́сна-панэ́льным |
карка́сна-панэ́льнымі |
| М. |
карка́сна-панэ́льным |
карка́сна-панэ́льнай |
карка́сна-панэ́льным |
карка́сна-панэ́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
карка́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карка́сны |
карка́сная |
карка́снае |
карка́сныя |
| Р. |
карка́снага |
карка́снай карка́снае |
карка́снага |
карка́сных |
| Д. |
карка́снаму |
карка́снай |
карка́снаму |
карка́сным |
| В. |
карка́сны (неадуш.) карка́снага (адуш.) |
карка́сную |
карка́снае |
карка́сныя (неадуш.) карка́сных (адуш.) |
| Т. |
карка́сным |
карка́снай карка́снаю |
карка́сным |
карка́снымі |
| М. |
карка́сным |
карка́снай |
карка́сным |
карка́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́ркат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́ркат |
| Р. |
ка́ркату |
| Д. |
ка́ркату |
| В. |
ка́ркат |
| Т. |
ка́ркатам |
| М. |
ка́ркаце |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́ркаць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ка́ркаю |
ка́ркаем |
| 2-я ас. |
ка́ркаеш |
ка́ркаеце |
| 3-я ас. |
ка́ркае |
ка́ркаюць |
| Прошлы час |
| м. |
ка́ркаў |
ка́ркалі |
| ж. |
ка́ркала |
| н. |
ка́ркала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ка́ркай |
ка́ркайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ка́ркаючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.