Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
джзйклнпрстхцчш

вяхо́тачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяхо́тачны вяхо́тачная вяхо́тачнае вяхо́тачныя
Р. вяхо́тачнага вяхо́тачнай
вяхо́тачнае		 вяхо́тачнага вяхо́тачных
Д. вяхо́тачнаму вяхо́тачнай вяхо́тачнаму вяхо́тачным
В. вяхо́тачны
вяхо́тачнага		 вяхо́тачную вяхо́тачнае вяхо́тачныя
вяхо́тачных
Т. вяхо́тачным вяхо́тачнай
вяхо́тачнаю		 вяхо́тачным вяхо́тачнымі
М. вяхо́тачным вяхо́тачнай вяхо́тачным вяхо́тачных

Крыніцы: tsblm1996.

вяхо́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вяхо́тка вяхо́ткі
Р. вяхо́ткі вяхо́так
Д. вяхо́тцы вяхо́ткам
В. вяхо́тку вяхо́ткі
Т. вяхо́ткай
вяхо́ткаю		 вяхо́ткамі
М. вяхо́тцы вяхо́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вяхо́ткавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяхо́ткавы вяхо́ткавая вяхо́ткавае вяхо́ткавыя
Р. вяхо́ткавага вяхо́ткавай
вяхо́ткавае		 вяхо́ткавага вяхо́ткавых
Д. вяхо́ткаваму вяхо́ткавай вяхо́ткаваму вяхо́ткавым
В. вяхо́ткавы (неадуш.)
вяхо́ткавага (адуш.)		 вяхо́ткавую вяхо́ткавае вяхо́ткавыя (неадуш.)
вяхо́ткавых (адуш.)
Т. вяхо́ткавым вяхо́ткавай
вяхо́ткаваю		 вяхо́ткавым вяхо́ткавымі
М. вяхо́ткавым вяхо́ткавай вяхо́ткавым вяхо́ткавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Вяце́неўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вяце́неўка
Р. Вяце́неўкі
Д. Вяце́неўцы
В. Вяце́неўку
Т. Вяце́неўкай
Вяце́неўкаю
М. Вяце́неўцы

Вя́цера

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вя́цера
Р. Вя́цера
Д. Вя́церу
В. Вя́цера
Т. Вя́церам
М. Вя́церы

вяці́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяці́сты вяці́стая вяці́стае вяці́стыя
Р. вяці́стага вяці́стай
вяці́стае		 вяці́стага вяці́стых
Д. вяці́стаму вяці́стай вяці́стаму вяці́стым
В. вяці́сты (неадуш.)
вяці́стага (адуш.)		 вяці́стую вяці́стае вяці́стыя (неадуш.)
вяці́стых (адуш.)
Т. вяці́стым вяці́стай
вяці́стаю		 вяці́стым вяці́стымі
М. вяці́стым вяці́стай вяці́стым вяці́стых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Вяці́цераўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вяці́цераўка
Р. Вяці́цераўкі
Д. Вяці́цераўцы
В. Вяці́цераўку
Т. Вяці́цераўкай
Вяці́цераўкаю
М. Вяці́цераўцы

вя́цічы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. вя́цічы
Р. вя́цічаў
Д. вя́цічам
В. вя́цічаў
Т. вя́цічамі
М. вя́цічах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

вя́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вя́цкі вя́цкая вя́цкае вя́цкія
Р. вя́цкага вя́цкай
вя́цкае		 вя́цкага вя́цкіх
Д. вя́цкаму вя́цкай вя́цкаму вя́цкім
В. вя́цкі (неадуш.)
вя́цкага (адуш.)		 вя́цкую вя́цкае вя́цкія (неадуш.)
вя́цкіх (адуш.)
Т. вя́цкім вя́цкай
вя́цкаю		 вя́цкім вя́цкімі
М. вя́цкім вя́цкай вя́цкім вя́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

вя́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вя́ну вя́нем
2-я ас. вя́неш вя́неце
3-я ас. вя́не вя́нуць
Прошлы час
м. вя́ў вя́лі
ж. вя́ла
н. вя́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час вя́нучы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.